کارکردهای نوین تعلیم وتربیت در پیشگیری هدفمند و سیستماتیک از آسیب های اجتماعی دانش آموزان

تعلیم وتربیت در عصر تحولات اجتماعی، فرهنگی و فناورانه، دیگر صرفا نهادی برای انتقال دانش نیست، بلکه کارکردهای نوینی در حوزه پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان بر عهده گرفته است. گسترش پدیده هایی نظیر خشونت، افت تحصیلی، رفتارهای پرخطر، اعتیاد، انزوای اجتماعی و بحران هویت در میان دانش آموزان، ضرورت بازاندیشی در نقش نظام آموزشی را بیش از پیش آشکار ساخته است. هدف این نوشتار، تبیین کارکردهای نوین تعلیم وتربیت در پیشگیری هدفمند و سیستماتیک از آسیب های اجتماعی دانش آموزان با تاکید بر رویکردهای پیشگیرانه، تربیت همه جانبه و مداخله های مبتنی بر مدرسه است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی توصیفی و بر پایه مرور نظام مند منابع علمی فارسی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که تقویت مهارت های زندگی، آموزش سواد اجتماعی و رسانه ای، ارتقای سلامت روان، مشارکت فعال خانواده و جامعه، نقش آفرینی معلمان به عنوان کنشگران تربیتی و ایجاد محیط های یادگیری ایمن و حمایتگر، از مهم ترین کارکردهای نوین تعلیم وتربیت در پیشگیری از آسیب های اجتماعی به شمار می روند. همچنین رویکردهای سیستماتیک و چندبعدی که به پیوند میان آموزش رسمی، غیررسمی و تربیت اجتماعی توجه دارند، اثربخشی بیشتری در کاهش و کنترل آسیب های اجتماعی دانش آموزان دارند. نتیجه گیری کلی نشان می دهد که بازتعریف ماموریت های تعلیم وتربیت و حرکت از رویکرد واکنشی به رویکرد پیشگیرانه و توانمندساز، می تواند نقش تعیین کننده ای در ارتقای سلامت اجتماعی دانش آموزان و پایداری نظام آموزشی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

: تعلیم وتربیت نوین ، پیشگیری از آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان ، مهارت های زندگی ، سلامت روان ، رویکرد سیستماتیک ، مدرسه ایمن