آموزش همایندهای انگلیسی به زبان آموزان ایرانی با دو روش معکوس و غیرمعکوس: آیا تفاوتی ایجاد می کند؟

این پژوهش به بررسی تاثیر دو روش معکوس و غیرمعکوس بر یادگیری همایندهای انگلیسی توسط زبان آموزان ایرانی پرداخته است. در این مطالعه روش شبه تجربی به کار گرفته شد و ۸۰ دانش آموز ایرانی با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. سطح مهارت شرکت کنندگان و همگنی آن ها با استفاده از آزمون تعیین سطح سریع (QPT) مشخص و به گروه های آزمایش و کنترل تقسیم شدند. در گروه آزمایش روش معکوس و در گروه کنترل، روش غیرمعکوس سنتی به کار گرفته شد. سپس، هر دو گروه در آزمون همایندهای انگلیسی شرکت کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از آمار توصیفی، آزمون t مستقل و آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج مطالعه نشان داد که عملکرد زبان آموزان گروه آزمایش در آزمون همایندها، به طور معناداری بهتر از زبان آموزان گروه کنترل بود. بنابراین، به کارگیری راهبردهای یادگیری معکوس در برنامه های آموزش زبان می تواند آموزش واژگان را، به ویژه در حوزه های پیچیده ای مانند همایند ها، تسهیل کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، یادگیری غیرمعکوس ، همایندهای انگلیسی ، زبان آموزان ایرانی