هوش مصنوعی به مثابه همکار معلم؛ فرصت ها و مخاطرات در کلاس های واقعی ایرانی

تحولات فناوری در دهه ی اخیر، مرزهای نقش های انسانی در نظام آموزشی را دگرگون کرده است. هوش مصنوعی (AI) به عنوان ابزار تحول آفرین در آموزش وپرورش، از سطح کاربرد فنی در سازمان های یادگیری فراتر رفته و در قالب «همکار معلم» ظاهر شده است. این مقاله با هدف تحلیل فرصت ها، مخاطرات و چالش های بومی در استفاده از هوش مصنوعی به مثابه همکار معلم در کلاس های واقعی ایرانی نوشته شده است. با استناد به منابع معتبر و پژوهش های داخلی، یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند نقش موثری در شخصی سازی آموزش، مدیریت هیجانات دانش آموزان، پایش پیشرفت یادگیری و کاهش بار اداری معلمان داشته باشد؛ اما در سوی دیگر، خطرات جدی همچون تضعیف استقلال حرفه ای معلمان، وابستگی ذهنی به الگوریتم ها، و گسترش شکاف دیجیتال نیز قابل توجه است. در پایان، راهکارهایی برای تلفیق اخلاق محور و انسانی هوش مصنوعی در مدارس ایران ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، همکار معلم ، فناوری آموزشی ، مدارس ایران ، اخلاق آموزشی