میزان آگاهی معلمان ابتدایی نسبت به اختلالات یادگیری و تاثیر ان بر تشخیص زود هنگام

اختلالات یادگیری ویژه (Specific Learning Disabilities - SLD) یکی از شایع ترین چالش های نظام آموزشی است که در صورت عدم شناسایی و مداخله به موقع، می تواند پیامدهای عمیق و طولانی مدتی بر پیشرفت تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان بر جای گذارد. معلمان مدارس ابتدایی، به دلیل تماس مستقیم و روزانه با دانش آموزان در مراحل اولیه شکل گیری مهارت های پایه خواندن، نوشتن و حساب کردن، در خط مقدم فرآیند تشخیص زود هنگام قرار دارند. هدف از این مقاله، بررسی میزان آگاهی معلمان ابتدایی از انواع، علائم و روش های غربالگری اختلالات یادگیری و تحلیل تاثیر این آگاهی بر تسریع یا تاخیر در ارجاع و تشخیص تخصصی است. یافته های مروری نشان می دهند که اگرچه معلمان اغلب قادر به شناسایی دانش آموزانی هستند که در یادگیری مشکل دارند، اما سطح دانش تخصصی آن ها در تفکیک اختلالات یادگیری از سایر مشکلات تحصیلی (مانند تاخیر رشدی یا مشکلات هیجانی) ممکن است کافی نباشد. این کمبود آگاهی نه تنها فرآیند ارجاع را به تاخیر می اندازد، بلکه می تواند منجر به تشخیص های نادرست یا اتخاذ راهبردهای آموزشی نامناسب در کلاس درس شود. نتیجه گیری می شود که سرمایه گذاری بر آموزش های ضمن خدمت تخصصی و فراهم آوری ابزارهای غربالگری ساده و معتبر برای معلمان ابتدایی، یک استراتژی حیاتی برای بهبود نتایج آموزشی و کاهش بار روانی اختلالات یادگیری در جامعه است. تشخیص زود هنگام، کلید اصلی برای اجرای برنامه های مداخله ای اثربخش و به حداکثر رساندن پتانسیل تحصیلی دانش آموزان مبتلا به اختلالات یادگیری است.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، معلمان ابتدایی ، تشخیص زود هنگام ، آگاهی معلم ، غربالگری ، مداخله آموزشی ، خوانش پریشی.