تاثیر یادگیری معکوس بر اهمال کاری و کارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی ناحیه ۴ شهر مشهد

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش به روش یادگیری معکوس بر اهمال کاری و کارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی ناحیه ۴ شهر مشهد انجام گرفت. این تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و با گروه کنترل(گواه) نابرابر بود. بدین منظور تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان مقطع ابتدایی ناحیه ۴ شهر مشهد در سال ۱۴۰۲ با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. از این تعداد، با روش تصادفی ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. تمام شرکت کنندگان پرسشنامه های اهمال کاری تحصیلی سواری (۱۳۹۰) و کارآمدی تحصیلی ژانگ و همکاران (۲۰۱۸) را تکمیل کردند. افراد گروه آزمایش در ۱۴ جلسه ۶۰ دقیقه ای، بسته آموزش به روش یادگیری معکوس ارائه شده توسط برگمن و سمز (۲۰۱۲) را دریافت کردند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری Spss نسخه ۲۳ استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که دو گروه پژوهش از نظر میانگین مولفه های اهمال کاری و کارآمدی تحصیلی تفاوت معناداری داشتند (۰۰۱/۰P<) و حجم اثر مداخله برای اهمال کاری (۰.۹۸) و برای کارآمدی تحصیلی (۰.۹۳) بود. همچنین بین دو گروه پژوهش از نظر میانگین مولفه های اهمال کاری تحصیلی تفاوت معناداری وجود داشت (۰۰۱/۰P<). حجم اثر مداخله برای اهمال کاری تحصیلی (۰.۹۳)، برای اهمال کاری ناشی از خستگی (۰.۹۴) و برای اهمال کاری ناشی از بی برنامه گی (۰.۹۰) بود. بین دو گروه پژوهش از نظر میانگین کارآمدی تحصیلی نیز تفاوت معناداری وجود داشت (۰۰۱/۰>P)، و حجم اثر مداخله به میزان ۰.۷۵ بود. این بدان معناست که آموزش به روش یادگیری معکوس بر اهمال کاری و کارآمدی تحصیلی دانش آموزان موثر بوده، و با تاکید بر تکالیف خارج کلاس و ضبط ویدئویی راه حل موثر و مناسبی برای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان بوده است.

کلیدواژه ها:

اهمال کاری