بررسی نقش حمایت اولیاء در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با میانجی گری درگیری تحصیلی دانش آموزان (عاطفی، شناختی، رفتاری) در مدارس ابتدایی دوره دوم منطقه دو تهران

هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط حمایت اولیا با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با میانجی گری درگیری تحصیلی دانش آموز (عاطفی، شناختی، رفتاری) در مدارس ابتدایی دوره دوم منطقه دو تهران است. روش تحقیق، پیمایشی توصیفی و گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه بوده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس ابتدایی منطقه دو تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۱ به تعداد ۱۱۰۶۲ نفر بود. تعداد ۳۹۶ نفر دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. ضریب همبستگی ۰.۳۶۷ همبستگی متوسط بین متغیرهای درگیری تحصیلی، حمایت اولیاء و پیشرفت تحصیلی را نشان داد. شاخص نیکویی برازش مدل ۰.۴۱ (GOF) ، نشانگر برازش قوی مدل بود . نتایج نشانگر همبستگی بین مولفه های حمایت والدین و درگیری تحصیلی (β=۰.۰۳۱,p=۰.۰۰۰)، مولفه های حمایت والدین و پیشرفت تحصیلی (بدون متغیر میانجی) (β=۰.۲۸۷,p=۰.۰۰۰) و بین مولفه های درگیری تحصیلی با پیشرفت تحصیلی (β=۰.۴۲۰,p=۰.۰۰۰) بود. بعد از ورود متغیر میانجی درگیری تحصیلی رابطه حمایت والدین با پیشرفت تحصیلی دانش آموز (β=۰.۰۰۳,p=۰.۹۷۶) معنادار نشد. بنابراین درگیری تحصیلی به طور کامل رابطه بین حمایت اولیا و پیشرفت تحصیلی را میانجی گری می کند.

کلیدواژه ها:

حمایت والدین ، پیشرفت تحصیلی ، درگیری تحصیلی (عاطفی ، شناختی ، رفتاری) ،