پیش بینی مکانیسم های دفاعی بر اساس طرحواره های ناساگار اولیه و سبک های دلبستگی در دانشجویان

سبک های دلبستگی، روانسازه های ناسازگاراولیه و مکانیسم های دفاعی از عوامل تعیین کننده اصلی مشکلات روانشناختی هستند. کشف روابط بین این متغیرها از اهمیت نظری و بالینی برخوردارند. هدف از پژوهش حاضر پیش بینی مکانیسم های دفاعی بر اساس طرحواره های ناساگار اولیه و سبک های دلبستگی در دانشجویان بود جامعه پژوهش شامل کلیه دانشجویان شاغل به تحصیل در مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود که از بین آنها نمونه ای به تعداد ۲۲۱ نفر به شیوه تصادفی هدفمند انتخاب گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های سبک های دفاعی اندروز و همکاران (۱۹۹۳)، طرحواره های ناساگار اولیه یانگ (۱۹۹۸) و سبک دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰) بود. فرضیه های تحقیق با استفاده از آزمون تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی نتایج نشان داد که متغیرهای پیش بین می توانند ۳۲ درصد از واریانس مکانیسم های دفاعی رشدنایافته، ۳۱ درصد از مکانیسم دفاعی رشد یافته و ۳۱ درصد از مکانیسم دفاعی روان آزرده دانشجویان را پیش بینی کنند و طرحواره ناسازگار محرومیت هیجانی(p<۰/۰۱) با ضریب منفی و سبک دلبستگی ایمن(p<۰/۰۱) با ضریب مثبت وارد معادله رگرسیونی مکانیسم دفاعی رشد یافته گردید و طرحواره های ناسازگار اولیه بی اعتمادی و بدرفتاری(p<۰/۰۵) و تنبیه(p<۰/۰۱) و هم چنین سبک دلبستگی دوسوگرا (p<۰/۰۱) با ضرایب مثبت وارد معادله رگرسیونی مکانیسم دفاعی روان آزرده شدند. لذا عدم وجود طرحواره ناساگار محرومیت هیجانی و استفاده از سبک دلبستگی ایمن می تواند استفاده از مکانیسم دفاعی رشد یافته در بزرگسالی را پیش بینی کند.

کلیدواژه ها:

مکانیسم های دفاعی ، طرحواره های ناساگار اولیه ، سبک های دلبستگی