در جستجوی تدوین الگوی کیفیت آموزش ابتدایی با تمرکز بر نقش فناوری های نوظهور

هدف این پژوهش تدوین الگوی بهبود کیفیت آموزش ابتدایی مبتنی بر فناوری های نوظهور بود. در این پژوهش از روش کیفی و رویکرد نظریه داده بنیاد استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته بوده و تا رسیدن به اشباع نظری با ۱۷ تن از متخصصان و خبرگان حوزه آموزش و فناوری مصاحبه عمیق انجام شد. روش نمونه گیری هدفمند بود و افراد به روش گلوله برفی انتخاب شدند. بر اساس تحلیل یافته ها ۲۶۴کداولیه، ۱۳۶ مفهوم و ۲۲ مقوله فرعی در مرحله کدگذاری باز شناسایی گردید، سپس در مرحله کدگذاری محوری، مقوله های فرعی و مفاهیم باهم ارتباط داده شد و درنهایت کدگذاری گزینشی در قالب الگوی اشتراوس وکوربین انجام شد. مولفه های فراگیرمحوری، مدرس محوری، سازمان محوری و تقویت آموزش به عنوان عوامل علی؛ ساختار اهداف و برنامه آموزشی، امکانات و تجهیزات، ظرفیت های معلمان، ظرفیت های دانش آموزان و فضای حاکم بر مدارس ذیل شرایط زمینه ای؛ عوامل مدیریتی و سازمانی، عوامل خانوادگی، عوامل آموزشی، عوامل نگرشی، عوامل انگیزشی و عوامل فرهنگی به حیث عوامل مداخله گر؛ در سطح فرد (خرد)، در سطح سازمان (میانی) و در سطح ملی (کلان) به مثابه راهبردها و پیامدهای فردی، سازمانی و فراسازمانی به عنوان پیامدها طبقه بندی شدند. درنهایت نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بهبود کیفیت آموزش ابتدایی با بهره گیری از فناوری های نوظهور، نیازمند توجه همه جانبه به عوامل شناسایی شده و ایجاد هماهنگی بین آن هاست. این نتایج می تواند به سیاست گذاران، مدیران و معلمان در راستای بهبود آموزش ابتدایی مبتنی بر فناوری های نوظهور یاری رساند.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، فناوری نوظهور ، هوش مصنوعی ، کیفیت آموزشی