چالش های حقوقی همکاری وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با شرکت های دانش بنیان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 31

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSLJ-11-3_012

تاریخ نمایه سازی: 14 دی 1404

چکیده مقاله:

وزارت دفاع به عنوان مهمترین رکن دفاعی کشور برای توسعه و ساخت تکنولوژی های مورد نیاز در عرصه دفاعی نیازمند تعامل با شرکت های دانش بنیان است به گونه ای که ضمن حفظ حقوق این شرکت ها، حقوق و محرمانگی دستاوردهای صنعت دفاعی کشور حفظ گردد. در این خصوص چالش های مهمی در خصوص انتقال تکنولوژی از شرکت های دانش بنیان به وزارت دفاع وجود دارد. تعامل دوجانبه شرکت های دانش بنیان و وزارت دفاع می توان مشکلات پیش روی هر دو را مرتفع سازد. شرکت دانش بنیان با توجه به جایگاه و قدرت وزارت دفاع می تواند موانع قانونی را کنار بزند و وزارت دفاع نیز می تواند با تجربه و علم شرکت های دانش بنیان با صرف هزینه و وقت کمتر به اهداف مد نظر خود برسد. یافته ها نشان داد انتقال فناوری با توجه به امکانات و زیرساخت ها، مقررات قانونی، محدودیت منابع مالی یا نیروی متخصص، وجود عوامل خارج از اراده شرکتهای دانش بنیان یا کشور یا شرکت فروشنده یا انتقال دهنده فناوری و دریافت کننده یا منتقل الیه بستگی دارد، بنابراین انتقال فناوری همیشه راحت و ساده نیست. در قراردادهای انتقال تکنولوژی شرط انتقال اسناد و مدارک از اصول اولیه و بدیهی و در عین حال از اساسی ترین و حساس ترین اقدامات است. دسترسی نداشتن به این اسناد، مسلما منجر به ناتوانی در ساخت محصول مورد نظر و یا نقص کیفی آن خواهد بود. بنابراین اشراف کامل گیرنده ی تکنولوژی بر نوع تکنولوژی مورد انتقال و مدارک و مستندات مربوط و پیش بینی ضمانت اجراهای لازم برای تاخیر در ارائه یا ارائه نکردن کامل در واگذاری تکنولوژی مورد نظر ضرورت دارد. از دید واگذارکننده تکنولوژی، بخش مهمی از ارزش دانش فنی وی در محرمانه بودن آن نهفته است. انتقال حقوق و تعهدات قراردادی از شرکت های دانش بنیان به وزارت دفاع قابل انجام است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

افضل انصاری

کارشناسی ارشد حقوق خصوصی

مهدی افشون

دانشجوی دکتری، رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه یاسوج