کنکور، مسابقه پول یا استعداد؛ ۱۰ نفر قبولی، ۲۹۰ نفر شکست، آیا این سرمایه گذاری سودآور است؟

کنکور ایران، سرمایه گذاری عظیمی با بازده نزدیک به صفر است. سرمایه شامل زمان (۳–۵ سال)، انرژی، هزینه های مالی (۵۰–۵۰۰ میلیون تومان)، و سرمایه روانی-عاطفی میلیون ها دانش آموز و خانواده است. سود تنها قبولی محدود (مثلا ۱۰ نفر از ۳۰۰ در رشته های خاص) است. آسیب های فردی: بیش از ۸۵٪ داوطلبان ناکام می مانند. نظریه اسناد کلی (۱۹۶۷) نشان می دهد شکست به سیستم نسبت داده می شود، اما مکانیسم دفاعی به انزوا، افسردگی، اضطراب، اختلالات جسمی (خواب، گوارش، ایمنی) و حتی خودکشی منجر می گردد.آسیب های خانوادگی: سرزنش («این همه خرج کردیم، حرام شد»)، مقایسه («بچه فلانی قبول شد»)، تحقیر («تو هیچی نمی شی»)، حس گناه والدین. این ها اعتماد را نابود، فاصله عاطفی ایجاد، ساختار قدرت را مختل (توهم قدرت در موفق ها، سرکشی در ناکام ها) و حتی به طلاق می انجامند.آسیب های اجتماعی: کنکور مسابقه سرمایه است؛ رتبه های برتر عمدتا مرفه اند. مناطق محروم با دسترسی صفر، حس محرومیت، خشم پنهان، مهاجرت اجباری، چرخه فقر و کاهش انسجام ملی را دامن می زنند.نتیجه: سود ناچیز با سرمایه عظیم همخوانی ندارد. کنکور نه آزمون استعداد، بلکه آینه نابرابری است.پیشنهادات: حذف/بازنگری ساختاری کنکور، ارزیابی مستمر، سهمیه واقعی درآمدی، پلتفرم آموزشی رایگان، بورسیه کم درآمدها، سلامت روان مدارس، کمپین موفقیت بدون کنکور، ممنوعیت تبلیغ رتبه ها.کنکور نابودی نسل هاست. بازنگری فوری ضروری است.

کلیدواژه ها:

کنکور ، سرمایه گذاری پرریسک ، آسیب روانی ، نابرابری طبقاتی ، بازنگری ساختاری