اثربخشی آموزش جرات ورزی بر خودآگاهی و پرخاشگری در دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش جرات ورزی بر خودآگاهی و پرخاشگری در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر صومعه سرا بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی همراه با پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان پسر پایهی پنجم و ششم شهر صومعه سرا در مدارس دولتی بودند که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه شامل ۲۸ نفر (۱۴ نفر گروه آزمایش) و (۱۴ نفر گروه کنترل) بود که به صورت هدفمند انتخاب و با استفاده از پرسشنامه های خودآگاهی فنیگستین، شیر و باس (۱۹۷۵) و پرخاشگری کودکان دبستانی شهیم (۱۳۸۵) در طی دو مرحله (پیش آزمون و پس آزمون) مورد بررسی قرار گرفتند. برای گروه آزمایش، ۸ جلسه آموزش جرات ورزی اجرا شد و گروه کنترل در انتظار آموزش قرار گرفتند. جهت تحلیل داده ها از شیوه های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار و فراوانی و درصد) و جهت بررسی فرضیه های پژوهش از تحلیل کوواریانس با استفاده از نرم افزار آماری spss ویرایش ۲۶ استفاده شد. یافته ها نشان داد که آموزش جرات ورزی بر خودآگاهی و پرخاشگری در دانش آموزان مقطع ابتدایی موثر است. در نتیجه می توان بیان کرد ارتقای مهارت جرات ورزی می تواند تا حد زیادی بر افزایش خودآگاهی وکاهش رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان مقطع ابتدایی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش جرات ورزی ، خودآگاهی ، پرخاشگری ، دانش آموزان مقطع ابتدایی