نقش استراتژیک هوش تجاری در ارتقای عملکرد بانک ها و بهینه سازی مدیریت ارتباط با مشتری

هدف این مقاله مروری، تبیین نقش استراتژیک و حیاتی هوش تجاری (Business Intelligence یا BI) در ارتقای عملکرد کلی بانک ها و تحلیل تاثیر متقابل و تعدیل کننده آن با مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) است. در فضای رقابتی شدید و داده محور کنونی، موفقیت سازمان های مالی به توانایی آن ها در استخراج بینش های تجاری موثر و اتخاذ تصمیمات آگاهانه از میان حجم انبوه داده ها وابسته است. این پژوهش با بررسی عمیق ادبیات هفت پژوهش کلیدی در این حوزه، نشان می دهد که فرآیند پذیرش هوش تجاری (BIA) یک فرآیند پیچیده سه عاملی است که تحت چارچوب فناوری، سازمان و محیط (TOE) تحلیل و ارزیابی می شود. این مدل تاکید دارد که آمادگی فناوری، باید با حمایت مدیریت ارشد، فرهنگ داده محور و پاسخگویی به فشار رقبا همراه شود. یافته های پژوهشی حاکی از آن است که BI بر چهار بعد اصلی و یکپارچه عملکرد بانک (شامل رشد، فرآیند داخلی، امور مالی و مشتری) تاثیر مثبت و معناداری می گذارد. نکته کلیدی این چارچوب مفهومی، اهمیت مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) به عنوان یک متغیر تعدیل کننده کلیدی است؛ CRM با فراهم آوری بستر عملیاتی لازم، اثربخشی رابطه میان پذیرش هوش تجاری و عملکرد نهایی بانک را به شکل محسوسی تقویت می نماید. علاوه بر این، پیاده سازی ابزارهای تحلیلی BI، علاوه بر کمک به بهینه سازی فرآیندهای داخلی (از طریق تقویت ماژول های سیستم بانکداری متمرکز) و بهبود شاخص های مالی و سلامت بانک، نقش حیاتی و پیشگیرانه در ارزیابی دقیق ریسک اعتباری و پیش بینی نکول مشتریان ایفا می کند. این مقاله یک دیدگاه جامع و مستند از اهمیت استراتژیک هوش تجاری در صنعت بانکداری ارائه داده و یک چارچوب نظری عمیق برای تحقیقات تجربی آتی در این حوزه فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

استراتژیک هوش تجاری ، بانک ها ، بهینه سازی مدیریت ، ارتباط با مشتری