واکاوی تجارب زیسته مدیران مدارس از میزان تحقق اهداف برنامه هفتم توسعه در زمینه هوشمندسازی مدارس ایران (مطالعه موردی شهرستان صحنه )

پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی است که با هدف بررسی میزان تحقق اهداف برنامه هفتم توسعه در زمینه هوشمندسازی مدارس شهرستان صحنه انجام گرفت. از لحاظ هدف در حوزه ی پژوهش های کاربردی بود. ماهیت مسئله پژوهش حاضر، یعنی بررسی میزان تحقق اهداف برنامه هفتم توسعه در زمینه هوشمندسازی مدارس ایران، مستلزم درک عمیق از چگونگی اجرای سیاست های کلان آموزشی در سطح مدرسه است. از آنجا که تحقق یا عدم تحقق این اهداف صرفا یک پدیده عددی و آماری نیست، بلکه متاثر از تجربه های واقعی مدیران مدارس، شرایط زمینه ای، محدودیت های اجرایی و تصمیم گیری های مدیریتی است جامعه آماری آن کلیه مدیران مدارس شهرستان بودند که با استفاده از طریق روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای وتصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات «پرسشنامه و مطالعه ی میدانی تجارب زیسته مدیران درزمینه ی هوشمندسازی مدارس» بود ودربخش ارائه ی الگوی توسعه از مصاحبه استفاده شد.روش تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از(خی دو) بود. نتایج حاکی از نبود اینترنت در روستاها،محدودیت بودجه در هزینه نمودن برای وسایل وامکانات موردنیاز هوشمندسازی مدارس،در اولویت قرار نگرفتن مشکلاتی از جمله وجود ساختمان فیزیکی در روستاها به عنوان زیربنای هوشمندسازی،همسو عدم نیروی متخصص محتوای کتابهای درسی درزمینه هوشمندسازی از دلایل اصلی عدم تحقق اهداف برنامه هفتم توسعه در زمینه هوشمند سازی در مدارس به دست آمد.

کلیدواژه ها:

برنامه ی هفتم توسعه ، هوشمندسازی مدارس ، سندتحول بنیادین ، مدیران مدارس ، تجارب زیسته ، شهرستان صحنه