بررسی تطبیقی برنامه درسی ملی(حوزه های یادگیری) آموزش وپرورش ایران وژاپن

پژوهش حاضر یک تحقیق تطبیقی از نوع توصیفی- تحلیلی بود که با هدف بررسی تطبیقی برنامه درسی آموزش وپرورش ایران وژاپن انجام گرفت.جامعه آماری پژوهش نیز به دلیل ماهیت تطبیقی پژوهش شامل: نظام آموزشی هر دو کشور ایران و ژاپن در دوره های آموزش ابتدایی،متوسطه اول و متوسطه دوم بود. ابزار جمع آوری اطلاعات مورد نیاز پژوهش از طریق کتابخانه ای با اولویت بررسی سند تحول بنیادین آموزش وپرورش وبرنامه درسی ملی ایران، اسناد،مدارک،گزارشات تحقیقی و جستجو در شبکه جهانی اینترنتی و سایت های وزارت آموزش و پرورش هر دو کشور مورد مطالعه انجام گرفت. برای تحلیل داده ها ترکیبی از روش دیوید فیلیپس(David Phillips) ۲۰۰۶و الگوی «رو در رو قراردادن» بردی(George Bereday) به کارگرفته شد.نتایج بررسی وتطبیق حاکی از این بود که شباهت های فرهنگی و اجتماعی بین دو کشور وجود داشت و نظام آموزشی ژاپن نیر در زمینه آموزش دروس عملی وآزمایشگاهی نسبت به ایران در طی سالیان موفق عمل کرده است.پیشنهاد محقق این است که ضمن نیازسنجی،امکان سنجی وآسیب شناسی می توان در شیوه آموزش دروس عملی وآزمایشگاهی برنامه درسی مدارس ایران بازنگری نمود وبخش هایی از نظام آموزشی ژاپن در این زمینه را به عنوان الگو مناسب در مدارس ایران به کار گرفت.

کلیدواژه ها:

آموزش پرورش تطبیقی ، آموزش پرورش ایران ، آموزش پرورش ژاپن.برنامه درسی ملی