بررسی رابطه بین ابعاد هدف گرایی و انگیزه پیشرفت با عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان کارون

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ابعاد هدف گرایی و انگیزه پیشرفت با عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان کارون در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. جامعه آماری ۲۶۵ نفر از دانش آموزان بودند که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و پرسشنامه های باورهای ابعاد هدف گرایی و انگیزه پیشرفت گینزلی بین آنها توزیع شد. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه نشان داد که بین ابعاد هدف گرایی (تبحری، عملکردی رویکردی و عملکردی اجتنابی) و انگیزه پیشرفت با عملکرد تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه رابطه معنی دار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

ابعاد هدف گرایی ، انگیزه پیشرفت ، پیشرفت تحصیلی