بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار (EFCT) بر کاهش از پا افتادن روانی زوجین دچار طلاق عاطفی در شهر یزد

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار (EFCT) بر کاهش از پا افتادن روانی زوجین دچار طلاق عاطفی در شهر یزد انجام شد. این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه زوجین دارای نشانه های طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره در یزد در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و ۳۰ زوج (۶۰ نفر) پس از غربال گری به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان هیجان مدار بر اساس مدل جانسون قرار گرفتند؛ در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. برای سنجش متغیر وابسته از مقیاس از پا افتادن روانی استفاده شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که زوج درمانی هیجان مدار به طور معناداری باعث کاهش سطح خستگی روانی، فرسودگی ذهنی و بی انگیزگی هیجانی در زوجین گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد. یافته ها نشان می دهند که EFCT از طریق اصلاح تعاملات هیجانی منفی و تقویت پیوند دلبستگی می تواند به بهبود سلامت روانی زوج های گرفتار در طلاق عاطفی منجر شود. این نتایج تاییدی بر کارایی این رویکرد در مداخلات زوج محور در بافت فرهنگی ایران است.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار ، طلاق عاطفی ، از پا افتادن روانی ، سلامت روان ، دلبستگی هیجانی