بررسی رابطه بهزیستی معنوی با شادکامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر گنبدکاووس

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بهزیستی معنوی با شادکامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر گنبدکاووس بود. جامعه این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر گنبدکاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ تعداد آن ۸۲۰۰ نفر می باشد که از این میان بر اساس فرمول کوکران تعداد ۴۰۰ نفر محاسبه و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد به این صورت که ابتدا شهر گنبدکاووس به ۵ منطقه شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز تقسیم شد و از هر منطقه به شکل تصادفی یک مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس انتخاب و برای تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. برای جمع آوری داده ها از مقیاس بهزیستی معنوی پولوتزین و الیسون (۱۹۸۲) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد (۱۹۸۹) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آمار توصیفی و روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد که رابطه معنی داری بین بهزیستی معنوی با شادکامی دانش آموزان وجود دارد یعنی دانش آموزانی که بهزیستی معنوی بالاتری دارند از شادکامی بالاتری برخوردار بودند.

کلیدواژه ها:

بهزیستی معنوی ، شادکامی ، دانش آموزان