پاسخ کاتکولامین ها و هورمون کورتیزول به فعالیت مقاومتی تناوبی شدید پس از مصرف مکمل ال-سیترولین در مردان تمرین کرده

اهداف: دستگاه سمپاتوآدرنال در پاسخ به انواع عوامل استرس زا از جمله فعالیت ورزشی فعال می شود که میزان این فعالیت هم به ویژگی تمرین و هم مصرف مواد غذایی وایسته است. هدف پژوهش حاضر تعیین اثر مصرف حاد مکمل ال-سیترولین بر پاسخ کاتکولامین ها و کورتیزول به فعالیت مقاومتی تناوبی شدید (HIIRT) در مردان تمرین کرده بود. روش مطالعه: پژوهش حاضر به صورت دوسو کور، تصادفی، متقاطع و کنترل شده با پلاسبو روی ۹ مرد تمرین کرده سالم (سن ۱۳/۱±۴۱/۲۱ سال، وزن ۳۵/۹±۵۰/۷۹ کیلوگرم، چربی ۵۲/۱±۶۷/۱۰ درصد) انجام شد. آزمودنی ها به صورت تصادفی دو تریال مصرف مکمل ال-سیترولین (۱۲ گرم) و پلاسبو ( ۱۲ گرم مالتودکسترین) با فاصله یک هفته همراه با پروتکل HIIRT (کتل بل ۱۶ کیلوگرمی) را با تناوب ۳۰:۳۰ ثانیه فعالیت/استراحت و با سرعت ۱:۱ ثانیه فاز اکسنتریک/کانسنتریک به صورت سوئینگ اجرا کردند. نمونه های خونی برای اندازه گیری سرمی اپی نفرین، نوراپی نفرین و کورتیزول در دقایق سه، ده و سی بعد از فعالیت جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از آزمون های تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و بونفرونی استفاده شد.یافته ها: سطوح هر سه هورمون کورتیزول، اپی نفرین و نوراپی نفرین ۳ دقیقه پس از فعالیت در مقایسه با قبل فعالیت در هر دو تریال مکمل و پلاسبو افزایش یافته بود. هرچند، در تریال پلاسبو فقط در دقیقه ۳۰ نسبت به قبل کاهش معنی داری نشان دادند (۰۵/۰P<). نتیجه گیری: مصرف حاد مکمل ال-سیترولین پیش از فعالیت، موجب کاهش هورمون های کاتکولامین و کورتیزول تا ۳۰ دقیقه پس از فعالیت مقاومتی تناوبی شدید در مردان جوان تمرین کرده می شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت مقاومتی تناوبی شدید ، ال-سیترولین ، اپی نفرین ، نور اپی نفرین ، کورتیزول