یادگیری مشارکتی و تاثیر اثربخش آن بر کیفیت آموزش

یادگیری مشارکتی یکی از روشهای آموزشی نوین است که در سالهای اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی روش یادگیری مشارکتی در تدریس و تاثیر اثر بخش آن بر کیفیت تحصیلی دانش آموزان طراحی شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی اسنادی می باشد که با روش کتابخانهای و مروری بر اسناد مرتبط صورت گرفته است. پس از تبیین مفاهیم و پیشینه ی تحقیق به بررسی یادگیری مشارکتی تفاوت روشهای سنتی تدریس و روشهای نوین، انواع تدریس مشارکتی در کلاس و چالش ها و معایب این روش تدریس پرداخته شده است. نتایج نشان میدهد که یکی از مهمترین مزایای یادگیری مشارکتی افزایش انگیزه و علاقه دانش آموزان به یادگیری و پیشرفت در عملکرد تحصیلی آنان است. وقتی دانش آموزان در گروههای کوچک کار میکنند احساس تعلق و مسئولیت بیشتری نسبت به یادگیری خود پیدا میکنند و اعتماد به نفس آنان نیز بالا میرود با کار گروهی دانش آموزان میتوانند اطلاعات را با همدیگر به اشتراک بگذارند و با تبادل نظرات، سوالات یکدیگر را پاسخ دهند از یکدیگر بیاموزند و برای رسیدن به یک نتیجه مشترک همکاری کنند. همچنین در این روش دانش آموزان بجای رقابت مخرب فردی با یکدیگر به رفاقت در یادگیری گروهی پرداخته و با مسولیتی که به آنها داده می شود به روشهای مناسب و ایده آل با هم فعالیت میکنند این فرآیند باعث تقویت مهارتهایی مانند حل مسئله، تصمیم گیری، تفکر انتقادی و مهارتهای اجتماعی میشود که برای موفقیت در دروس ضروری هستند.

کلیدواژه ها:

تدریس اثر بخش ، شیوههای نوین تدریس ، تدریس مشارکتی