تحولات بنیادین آموزش و پرورش در راستای تحولات فناوری نوین و آموزش الکترونیکی

فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) در سال های اخیر نقش مهمی در تغییرات حوزه های مختلف اجتماعی، اقتصادی و آموزشی داشته است به ویژه در آموزش و پرورش فناوری اطلاعات به عنوان ابزاری نوین توانسته بهره وری و نحوه آموزش را تحت تاثیر قرار دهد. به کارگیری فناوری های دیجیتال در مدارس ابتدایی می تواند دسترسی به منابع آموزشی را افزایش دهد تعامل بین فراگیران و معلمان را بهبود بخشد و انگیزه یادگیری را تقویت کند. این تحولات ضمن ایجاد فرصت های جدید، چالش های پیچیده ای را نیز پیش روی نظام آموزشی قرار داده است. دانش آموزان از فناوری های نوین می گردد مزایای استفاده از تکنولوژی در آموزش بسیار فراتر از صرفا ارائه اطلاعات و محتوا است. علاوه بر این، تکنولوژی در آموزش فرصتی برای توسعه مهارت های قرن بیست و یکم مانند تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت، نوآوری، مهارت های ارتباطی و کار گروهی در اختیار دانش آموزان قرار می دهد. استفاده از تکنولوژی در آموزش نه تنها به نفع دانش آموزان است بلکه معلمان را نیز در امر تدریس یاری می رساند. ابزارهای جدیدی برای تدریس و ارزشیابی ارائه می دهد و امکان تمرکز بیشتر بر روی یادگیری دانش آموزان را فراهم می کند. علاوه بر این، بسیاری از معلمان به دلیل عدم آموزش های کافی در زمینه استفاده از فناوری های آموزشی قادر به بهره برداری موثر از این ابزارها نیستند. این کمبود مهارت ها نه تنها بر کیفیت تدریس تاثیر منفی می گذارد، بلکه مانع از ایجاد یک محیط یادگیری تعاملی و جذاب برای دانش آموزان می شود. این مقاله به بررسی این چالش ها و تاثیرات آن ها بر فرآیند یادگیری و تدریس می پردازد و ضرورت اتخاذ رویکردهای جامع و هماهنگ برای رفع این مشکلات را مورد تاکید قرار می دهد. در نهایت، با توجه به اهمیت فناوری در بهبود کیفیت آموزش پیشنهاداتی برای کاهش این چالش ها و بهره برداری بهینه از فناوری در نظام آموزشی ایران ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

تحولات بنیادین ، فناوری های نوین ، آموزش الکترونیکی ، آموزش و پرورش ، فرآیند یادگیری