تحول تدریس در عصر متاورس

پیشرفت های شتابان فناوری در سال های اخیر زمینه را برای بازنگری در نظام های آموزشی فراهم کرده و با معرفی فناوری هایی مانند هوش مصنوعی، واقعیت مجازی، واقعیت افزوده و متاورس افق های تازه ای برای ایجاد محیط های آموزش شخصی گشوده است. این پژوهش با استفاده از مرور نظام مند ادبیات به بررسی راهکارهای طراحی محیط های آموزش شخصی در دانشگاه های آینده با تاکید بر سبک های یادگیری دانشجویان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که برای تحقق این هدف توجه به این چهار مولفه کلیدی: استفاده از فناوری های نوین آموزشی، شناسایی سبک های یادگیری متنوع، بهره گیری از روش های تطبیقی و یکپارچه سازی ضروری است. فناوری هایی مانند واقعیت افزوده و شبیه سازی های تعاملی در محیط های دیجیتال پیشرفته می توانند با ایجاد تجربه های پویا و تعاملی، اثربخشی یادگیری دانشجویان را به میزان قابل توجهی افزایش دهند. ابزارهای تطبیقی نیز امکان شخصی سازی محتوای آموزشی را با توجه به سبک یادگیری دانشجویان فراهم می کنند. این پژوهش بر ضرورت طراحی چارچوب های جامع تاکید دارد که عناصر فناوری، سبک های یادگیری و روش های تطبیقی را در محیطی یکپارچه ترکیب کند، نتایج زمینه ساز توسعه مدل های جدید برای بهبود اثربخشی یادگیری در عصر دیجیتال و طراحی دانشگاه های آینده با تاکید بر فضای آموزش شخصی برای دانشجویان است.

کلیدواژه ها:

دانشگاه ، آینده ، سبک های یادگیری ، محیط آموزش شخصی ، دانشگاه مبتنی بر متاورس