حافظه روایی خودزندگی نامه ای و سوگیری های شناختی در بستر بی ثباتی های اجتماعی–اقتصادی: پیامدها برای هویت و سلامت روان

انسان ها تجربه زیسته خود را نه صرفا بر پایه واقعیت های عینی، بلکه از طریق تفسیرهای ذهنی و روایت های درونی سازمان دهی می کنند. حافظه روایی خودزندگی نامه ای به عنوان سازوکاری پویا، امکان معنا بخشی به تجربه های گذشته و ایجاد پیوند میان گذشته، حال و آینده را فراهم می سازد و نقش بنیادینی در شکل گیری و تداوم هویت روان شناختی ایفا می کند. در شرایط بی ثباتی های اجتماعی–اقتصادی نظیر ناامنی شغلی، شکست های اقتصادی و تغییرات شتابان اجتماعی، انسجام این روایت ها با چالش های جدی مواجه می شود. از سوی دیگر، سوگیری های شناختی به عنوان میان برهای پردازشی ذهن، در چنین شرایطی می توانند الگوهای تفسیری منفی و تحریف شده ای را تقویت کنند که بر نحوه بازنمایی رویدادهای زندگی اثرگذار است. تعامل میان حافظه روایی و سوگیری های شناختی ممکن است به شکل گیری روایت هایی منجر شود که بر شکست، بی عدالتی و فقدان کنترل تاکید افراطی دارند؛ امری که پیامدهای مهمی برای انسجام هویت و سلامت روان به همراه دارد. هدف این مقاله، تبیین نظری این تعامل و بررسی نقش آن در سازگاری یا آسیب پذیری روان شناختی افراد در بستر بی ثباتی های اجتماعی–اقتصادی است. یافته های نظری این پژوهش می تواند زمینه ساز مداخلات روان شناختی مبتنی بر بازسازی روایت و اصلاح سوگیری های شناختی باشد.

کلیدواژه ها:

حافظه خودزندگی نامه ای ، حافظه روایی ، سوگیری های شناختی ، هویت روان شناختی ، بی ثباتی اجتماعی–اقتصادی ، سلامت روان