تحلیل تکنیک مدیریت خشم در کودکان با نیازهای ویژه

مدیریت خشم در کودکان با نیازهای ویژه یکی از مهم ترین موضوعات در حوزه روان شناسی تربیتی و توانبخشی است، زیرا بروز رفتارهای پرخاشگرانه، انفجاری و کنترل نشده در این کودکان می تواند زندگی شخصی، اجتماعی و آموزشی آنان را تحت تاثیر جدی قرار دهد. کودکان با نیازهای ویژه شامل گروه هایی چون اختلال طیف اوتیسم، ناتوانی هوشی و اختلالات هیجانی–رفتاری هستند که به طور معمول در تنظیم هیجانات، پردازش اطلاعات، تعامل اجتماعی و سازگاری رفتاری ضعف هایی دارند و همین مسئله آن ها را مستعد تجربه خشم شدید و واکنش های غیرقابل پیش بینی می کند. پژوهش ها نشان می دهد کاربرد تکنیک های مدیریت خشم در این کودکان زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که با ویژگی های فردی، شناختی و حسی هر کودک تطبیق یابد و به شکل ساختارمند و مرحله ای اجرا شود. هدف این مقاله تحلیل جامع تکنیک های مدیریت خشم با تمرکز بر کودکان با نیازهای ویژه است. ابتدا مبانی نظری، تعریف مفاهیم و اهمیت موضوع بررسی می شود، سپس رویکردهای نظری همچون رفتارگرایی، شناختی–رفتاری و عصب روانی تحلیل می گردد. در ادامه، تکنیک های رایج شامل آموزش تشخیص احساسات، بازسازی شناختی، حل مسئله، خودگویی مثبت، تقویت رفتارهای آرام، اقتصاد ژتونی، مداخلات حسی–حرکتی، آموزش مهارت های اجتماعی و مباحث خانواده محور معرفی و تحلیل می شوند. همچنین اثربخشی این تکنیک ها در گروه های مختلف کودکان دارای نیازهای ویژه بررسی شده و محدودیت ها و چالش های کاربرد آن ها مورد توجه قرار می گیرد. در پایان، براساس یافته ها پیشنهادهایی برای بهبود مداخلات، تطبیق روش ها با تفاوت های فردی، و ضرورت بهره گیری از فناوری های نوین ارائه می شود. این مقاله می تواند راهنمای عملی و نظری برای متخصصان، والدین و مربیان باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت خشم ، کودکان ، نیازهای ویژه ، تکنیک ها ، تحلیل