نقش والدین در یادگیری ترکیبی دانش آموزان

یادگیری ترکیبی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، ترکیبی از آموزش حضوری و مجازی است که در سال های اخیر به ویژه پس از گسترش فناوری های دیجیتال، جایگاه ویژه ای در نظام های آموزشی یافته است. در این میان، نقش والدین به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر موفقیت یادگیری دانش آموزان، بیش از گذشته اهمیت یافته است. در یادگیری ترکیبی، والدین نه تنها به عنوان ناظران آموزشی، بلکه به عنوان تسهیل گران یادگیری عمل می کنند و می توانند با فراهم سازی محیطی مناسب، حمایت عاطفی، هدایت تحصیلی و نظارت بر عملکرد دانش آموز، نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری او ایفا کنند. این پژوهش با هدف بررسی نقش والدین در یادگیری ترکیبی دانش آموزان انجام می شود و تلاش دارد ابعاد مختلف حضور والدین در این نوع یادگیری را تحلیل کند. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که مشارکت فعال والدین در یادگیری ترکیبی، موجب افزایش انگیزش، بهبود خودتنظیمی، تقویت مهارت های یادگیری و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان می شود. از سوی دیگر، چالش هایی همچون کمبود سواد دیجیتال، محدودیت های زمانی، مشکلات دسترسی به فناوری و عدم آشنایی با روش های نظارتی موثر، می تواند میزان مشارکت والدین را کاهش دهد. بررسی این نقش و ارائه راهکارهایی برای تقویت مشارکت والدین می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان و توسعه نظام آموزشی کمک کند. این مقاله تلاش دارد با بهره گیری از منابع علمی معتبر فارسی و انگلیسی، ضمن تحلیل مفهوم یادگیری ترکیبی و نقش والدین، راهکارهایی عملی برای افزایش اثرگذاری والدین در فرآیند یادگیری دانش آموزان ارائه کند. نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان، مدارس، والدین و سیاست گذاران آموزشی مفید باشد و زمینه ای برای مطالعات آینده فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، نقش والدین ، خودتنظیمی دانش آموزان ، پشتیبانی تحصیلی والدین ، آموزش ترکیبی