چالش های معلمان در تدریس مناطق محروم

مناطق محروم به عنوان یکی از حساس ترین بسترهای آموزشی در هر جامعه، همواره با چالش های عمیق ساختاری، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی مواجه اند؛ چالش هایی که کیفیت یادگیری دانش آموزان و عملکرد حرفه ای معلمان را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار می دهد. هدف این مقاله بررسی جامع چالش های معلمان در تدریس در مناطق محروم و تحلیل عوامل موثر بر کاهش کیفیت آموزشی در این مناطق است. با استفاده از منابع پژوهشی داخلی و بین المللی، نشان داده می شود که معلمان این مناطق با مشکلاتی همچون کمبود زیرساخت های آموزشی، نبود امکانات کمک آموزشی، فاصله های طولانی بین محل سکونت و مدارس، ضعف در زیرساخت های فناوری و نبود اینترنت پایدار روبه رو هستند. علاوه بر این، فشارهای روانی، مسئولیت پذیری بالا، تدریس چندپایه، مشکلات فرهنگی و زبانی، و فقدان حمایت های حرفه ای از مهم ترین چالش های انسانی و حرفه ای موجود در این نواحی محسوب می شود. از سوی دیگر، مسائل اقتصادی از جمله پایین بودن مزایا نسبت به سختی کار، عدم وجود مشوق های مالی کافی و هزینه های اضافی رفت وآمد، انگیزه شغلی معلمان را کاهش می دهد و بر ماندگاری آنان تاثیر منفی می گذارد. یافته ها نشان می دهد که این چالش ها در نهایت منجر به کاهش کیفیت آموزش، افزایش نرخ ترک تحصیل و محدود شدن فرصت های برابر یادگیری برای دانش آموزان می شود. این مقاله راهکارهایی چون توسعه زیرساخت ها، ارائه آموزش های تخصصی برای معلمان، مشارکت نهادهای محلی و تدوین سیاست های حمایتی را برای ارتقای کیفیت آموزش پیشنهاد می کند. پژوهش حاضر می تواند به عنوان منبعی کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی و نهادهای توسعه محور جهت بهبود وضعیت آموزشی مناطق محروم مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مناطق محروم ، چالش های معلمان ، کیفیت آموزش ، عدالت آموزشی ، توسعه آموزشی.