نقش استرس شغلی در افسردگی

استرس شغلی یکی از چالش های روان شناختی مهم در محیط های کاری است که تاثیرات عمده ای بر سلامت روان کارکنان می گذارد. این مقاله به بررسی نقش استرس شغلی در بروز افسردگی شغلی پرداخته و تلاش دارد تا سازوکارهای روان شناختی و سازمانی این رابطه را تحلیل کند. روش پژوهش به صورت تحلیلی و کتابخانه ای بوده و منابع علمی مرتبط با موضوع از پایگاه های معتبر داخلی و بین المللی گردآوری و تحلیل شدند.یافته ها نشان داد که استرس شغلی، زمانی که مزمن و بدون حمایت کافی باشد، به طور مستقیم منجر به افسردگی شغلی می شود. این رابطه به ویژه در شرایطی که منابع فردی و سازمانی برای مقابله با استرس ناکافی باشند، تشدید می شود. همچنین، متغیرهای فردی مانند سرمایه روانی، خودارزشیابی و هوش هیجانی، به عنوان عوامل تعدیل کننده، می توانند شدت اثر استرس شغلی بر افسردگی را کاهش دهند. در عین حال، جو سازمانی، سبک رهبری، حمایت اجتماعی و تعارض های شغلی به عنوان عوامل سازمانی، نقش حیاتی در تشدید یا کاهش تاثیرات استرس بر افسردگی ایفا می کنند.نتیجه گیری این تحقیق بر اهمیت ترکیب رویکردهای فردی و سازمانی برای مدیریت استرس شغلی و پیشگیری از افسردگی تاکید دارد. مداخلات سازمانی که بر بهبود شرایط محیطی، حمایت های اجتماعی و توسعه منابع فردی مانند مهارت های مقابله ای تمرکز دارند، می توانند به طور موثری از بروز افسردگی شغلی جلوگیری کنند.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، افسردگی شغلی ، سلامت روان کارکنان ، سرمایه روانی ، هوش هیجانی ، رهبری سازمانی ، حمایت اجتماعی ، فرسودگی شغلی