بررسی نقش خانواده و روش تدریس معلم در افت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

افت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان از مهم ترین موضوعات نظام آموزشی به شمار می رود و عوامل متعددی در شکل گیری آن نقش دارند. در میان این عوامل، خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیتی و معلم به عنوان اصلی ترین عنصر آموزشی، بیشترین تاثیر را بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارند. خانواده با حمایت عاطفی، نظارت بر فعالیت های درسی و ایجاد محیطی مناسب برای یادگیری، می تواند زمینه ساز پیشرفت تحصیلی شود؛ در حالی که بی توجهی یا فشار بیش از حد والدین ممکن است به افت تحصیلی منجر گردد. از سوی دیگر، روش تدریس معلم و میزان توجه او به تفاوت های فردی، استفاده از شیوه های نوین آموزشی و ایجاد انگیزه در دانش آموزان، نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری دارد.این پژوهش با هدف بررسی نقش خانواده و روش تدریس معلم در افت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام می شود تا ضمن شناسایی میزان تاثیر هر یک از این عوامل، راهکارهایی برای بهبود عملکرد آموزشی و تربیتی ارائه گردد.پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و برای گردآوری داده ها از روش مطالعه کتابخانه ای بهره گرفته است این راستا منابع مختلفی چون پایان نامه ها، مقالات علمی، کتاب ها، سایر اسناد مرتبط، گزارش های مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان میدهد نظارت والدین بر تکالیف درسی موجب کاهش افت تحصیلی و افزایش نظم آموزشی می شود واستفاده از روش های فعال و خلاقانه (مانند کارگروهی، پروژه محور، پرسش و پاسخ) باعث افزایش مشارکت و یادگیری عمیق تر می شود. نتایج تحقیق می تواند به والدین در حمایت موثر از فرزندان، به معلمان در اصلاح شیوه های تدریس، و به مدیران و سیاست گذاران آموزشی در تدوین برنامه های کارآمد کمک کند.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری ، خانواده ، معلمان