نقش آموزش پرورش در توسعه کشور

توسعه ی کشورها فرآیندی چندبعدی است که ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و انسانی را در بر می گیرد. در این میان، آموزش و پرورش به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، نقشی اساسی در تحقق توسعه ایفا می کند. بیان مسئله این پژوهش آن است که با وجود تاکید فراوان بر اهمیت توسعه، در بسیاری از کشورها نقش آموزش و پرورش به صورت کاربردی و نظام مند مورد توجه قرار نگرفته است. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش آموزش و پرورش در توسعه ی کشور و بررسی تاثیر آن بر ابعاد مختلف توسعه است. این تحقیق با استفاده از روش توصیفی تحلیلی** و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، کتب، مقالات علمی و گزارش های پژوهشی انجام شده است. در بخش یافته ها مشخص شد که آموزش و پرورش از طریق ارتقای سرمایه انسانی، افزایش بهره وری نیروی کار، کاهش آسیب های اجتماعی، تقویت هویت فرهنگی و افزایش مشارکت اجتماعی، نقشی کلیدی در توسعه ی کشور دارد. همچنین نتایج نشان می دهد کشورهایی که سرمایه گذاری بیشتری در نظام آموزشی انجام داده اند، از شاخص های توسعه ی بالاتری برخوردارند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که آموزش و پرورش، زیربنای توسعه ی پایدار بوده و بی توجهی به آن می تواند مانع پیشرفت همه جانبه ی کشور شود. بر این اساس، برنامه ریزی هدفمند و سرمایه گذاری مستمر در حوزه آموزش، ضرورتی انکارناپذیر برای تحقق توسعه ی ملی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، توسعه کشور ، سرمایه انسانی ، توسعه پایدار