بررسی تاثیر محیط های یادگیری غوطه ور(واقعیت مجازی) بر درک مفهومی دانش آموزان

محیط های غوطه ور با ایجاد تجربه های چندحسی و تعاملی، فرصت تعامل مستقیم دانش آموز با مفاهیم علمی و ریاضی را فراهم می کنند و یادگیری را از سطح حفظ مطالب به سطح درک عمیق و کاربرد عملی ارتقا می دهند. دانش آموز با مشاهده نتایج تصمیمات خود و دریافت بازخورد آنی، توانایی اصلاح خطاها و بهبود عملکرد خود را کسب می کند و فرآیند یادگیری فعال شکل می گیرد. علاوه بر این، تطبیق محتواهای آموزشی با ویژگی های فردی دانش آموزان و ارائه سناریوهای متناسب با توانایی و علاقه آنان، انگیزه و مشارکت فعال آن ها را افزایش می دهد و تجربه یادگیری را معنادارتر می سازد. محیط های غوطه ور با ترکیب محرک های دیداری، شنیداری و حرکتی، یادگیری چندحسی را تقویت می کنند و فرصت تجربه عملی مفاهیم را فراهم می آورند. محیط های یادگیری غوطه ور نه تنها در ارتقای درک مفهومی بلکه در تقویت مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و خودتنظیمی دانش آموزان موثر هستند. دانش آموزان با شرکت در فعالیت های تعاملی و گروهی، قادر به تحلیل موقعیت های پیچیده، ارزیابی نتایج اقدامات خود و انتخاب راهکارهای مناسب می شوند. این فرآیند موجب توسعه مهارت های شناختی و هیجانی و افزایش اعتماد به نفس و خودکارآمدی آنان می شود و پایه ای محکم برای یادگیری مستقل و مادام العمر فراهم می آورد. این پژوهش محدودیت های اجرای محیط های واقعیت مجازی در مدارس را بررسی کرده و راهکارهای عملی برای غلبه بر آن ها ارائه می دهد. از جمله این چالش ها می توان به محدودیت های مالی، زیرساختی و مهارت معلمان اشاره کرد و راهکارهایی مانند آموزش تخصصی معلمان، طراحی محتوای جذاب و بومی، استفاده از تجهیزات قابل حمل و فراهم کردن بازخورد مستمر را پیشنهاد می کند. بهره گیری هوشمندانه از محیط های غوطه ور می تواند یادگیری دانش آموزان را فعال، تعاملی، معنادار و کاربردی سازد و نقش موثری در ارتقای کیفیت آموزشی مدارس ایفا کند.

کلیدواژه ها:

محیط های یادگیری ، غوطه ور ، واقعیت مجازی ، درک مفهومی ، دانش آموزان