نقش یادگیری مشارکتی در بهبود کیفیت تعاملات آموزشی

یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی و بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری ایفا می کند. این رویکرد با تاکید بر همکاری، گفت وگو و مسئولیت پذیری مشترک یادگیرندگان، زمینه ای برای شکل گیری تعاملات معنادار و فعال در محیط های آموزشی فراهم می سازد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش یادگیری مشارکتی در بهبود کیفیت تعاملات آموزشی و تحلیل پیامدهای آن بر مشارکت، انگیزش و یادگیری معنادار است. پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر اساس مطالعه اسنادی منابع علمی معتبر فارسی و انگلیسی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که یادگیری مشارکتی با تقویت تعاملات شناختی، اجتماعی و عاطفی، موجب افزایش مشارکت فعال یادگیرندگان، بهبود ارتباط میان معلم و فراگیران و ارتقای کیفیت فضای یادگیری می شود. همچنین، این رویکرد می تواند زمینه ساز رشد مهارت های ارتباطی، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری در یادگیرندگان باشد. نتایج پژوهش حاضر می تواند به عنوان چارچوبی نظری برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی در طراحی محیط های یادگیری تعاملی و مشارکتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، تعاملات آموزشی ، یادگیری فعال ، مشارکت یادگیرندگان ، کیفیت آموزش