رابطه روان شناسی انگیزشی با مدیریت کلاس و بازخورد آموزشی در بهبود عملکرد تحصیلی ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه روان شناسی انگیزشی با مدیریت کلاس و بازخورد آموزشی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی تدوین شده است. در این مطالعه تلاش شد تا نقش انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان، شیوه های مدیریت کلاس توسط معلمان، و کیفیت بازخورد آموزشی در شکل گیری یادگیری موثر و ارتقای عملکرد تحصیلی مورد تحلیل قرار گیرد. روش پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی و با رویکرد پیمایشی انجام شد؛ داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد انگیزش تحصیلی، مدیریت کلاس و بازخورد آموزشی گردآوری و سپس با استفاده از مدل تحلیل همبستگی و رگرسیون چندمتغیره مورد بررسی قرار گرفت.مدل تحلیل مطالب بر پایه ارتباط متقابل سه مولفه اصلی طراحی شد: نخست، روان شناسی انگیزشی به عنوان متغیر مستقل؛ دوم، مدیریت کلاس و بازخورد آموزشی به عنوان متغیرهای میانجی؛ و سوم، عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی به عنوان متغیر وابسته. یافته ها نشان داد که انگیزش تحصیلی نقش تعیین کننده ای در کیفیت مدیریت کلاس دارد و معلمانی که از راهبردهای انگیزشی بهره می گیرند، توانایی بیشتری در ایجاد نظم، تعامل مثبت و مشارکت فعال دانش آموزان دارند. همچنین نتایج تحلیل ها بیانگر آن بود که بازخورد آموزشی سازنده و مبتنی بر فرایند، نه صرفا نتیجه، موجب افزایش اعتماد به نفس و انگیزه درونی دانش آموزان شده و بهبود قابل توجهی در عملکرد تحصیلی آنان ایجاد می کند. در مجموع، نتایج پژوهش تاکید می کند که ترکیب روان شناسی انگیزشی با مدیریت کلاس کارآمد و بازخورد آموزشی موثر، چرخه ای مثبت در یادگیری ابتدایی ایجاد می کند که به ارتقای کیفیت آموزشی و افزایش موفقیت تحصیلی دانش آموزان منجر می شود.

کلیدواژه ها:

روان شناسی انگیزشی ، مدیریت کلاس ، مدرسه ، دانش آموزان