بررسی نقش یادگیری اجتماعی–هیجانی در بهبود فضای آموزشی کلاس های ابتدایی

چکیدهیادگیری اجتماعی–هیجانی به عنوان یکی از رویکردهای نوین تربیتی، نقش مهمی در بهبود فضای آموزشی کلاس های ابتدایی ایفا می کند. این نوع یادگیری، با تمرکز بر مهارت هایی مانند خودآگاهی، همدلی، مدیریت هیجانات و تعامل مثبت با دیگران، به دانش آموزان کمک می کند تا روابط سالم تری با هم کلاسی ها و معلمان خود برقرار کنند. ایجاد چنین فضایی، ضمن کاهش تنش ها و رفتارهای پرخطر، انگیزه یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش می دهد. مطالعات نشان می دهند کلاس هایی که برنامه های آموزش اجتماعی–هیجانی در آن ها اجرا شده، همدلی و همکاری میان دانش آموزان بالاتر و رفتارهای ناسازگار کمتر دیده می شود. همچنین معلمان گزارش داده اند که مدیریت کلاس در این شرایط آسان تر و محیط یادگیری مثبت تر است. در واقع، یادگیری اجتماعی–هیجانی می تواند به عنوان یک ابزار پیشگیرانه در برابر مشکلات رفتاری و عاطفی عمل کند. با توجه به اهمیت این مهارت ها، پیاده سازی برنامه های منظم و هدفمند در سطح ابتدایی ضروری به نظر می رسد. این رویکرد نه تنها دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های مدرسه آماده می کند، بلکه مهارت های زندگی آن ها را نیز تقویت می کند.فضای آموزشی مثبت و حمایت گرانه، تاثیر مستقیمی بر عملکرد تحصیلی و رشد شخصیتی کودکان دارد. آموزش مهارت های اجتماعی–هیجانی به دانش آموزان کمک می کند تا تعارضات را به شیوه ای سازنده حل کنند و احساس تعلق و مسئولیت پذیری در کلاس را تجربه کنند. این فرآیند موجب افزایش اعتماد به نفس و کاهش اضطراب دانش آموزان می شود و به نوبه خود، مشارکت فعال و خلاقیت آن ها را تقویت می کند. از سوی دیگر، معلمان با بهره گیری از استراتژی های اجتماعی–هیجانی قادر خواهند بود به نیازهای فردی دانش آموزان پاسخ دهند و محیط یادگیری عادلانه و همدلانه ای ایجاد کنند. نتایج تحقیقات حاکی از آن است که دانش آموزانی که در برنامه های اجتماعی–هیجانی شرکت کرده اند، رفتارهای مثبت اجتماعی بیشتری نشان می دهند و مشکلات رفتاری در کلاس کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی -هیجانی ، فضای آموزشی ، کلاس ابتدایی