تاثیر خودکارآمدی تدریس و حمایت سازمانی بر اثربخشی اجرای برنامه درسی با نقش میانجی انگیزش شغلی معلمان

چکیدههدف این مطالعه بررسی تاثیر خودکارآمدی تدریس و حمایت سازمانی بر اثربخشی اجرای برنامه درسی با نقش میانجی انگیزش شغلی معلمان است. در این پژوهش از روش مروری کتابخانه ای استفاده شده است. مطالعات گذشته نشان می دهند که خودکارآمدی تدریس معلمان نقش مهمی در کیفیت آموزش دارد. معلمان با اعتماد به توانایی های خود، برنامه های درسی را با انگیزه و خلاقیت بیشتری اجرا می کنند. حمایت سازمانی شامل پشتیبانی مدیریتی، منابع آموزشی و فرصت های حرفه ای است. پژوهش ها نشان می دهند حمایت سازمانی می تواند انگیزش شغلی را تقویت کند. انگیزش شغلی معلمان عاملی میانجی در بهبود عملکرد آموزشی است. معلمان با انگیزش بالا تعهد بیشتری به اهداف برنامه درسی دارند. خودکارآمدی تدریس و حمایت سازمانی به طور مستقیم بر اثربخشی اجرای برنامه درسی اثر می گذارند. مطالعات نشان داده اند که نقش میانجی انگیزش شغلی در این رابطه قابل توجه است. انگیزش شغلی می تواند اثر مثبت حمایت سازمانی را بر عملکرد تدریس تشدید کند. همچنین، معلمان با خودکارآمدی بالا از منابع سازمانی بهتر استفاده می کنند. پژوهش های مروری تاکید دارند که بهبود خودکارآمدی تدریس نیازمند آموزش و توسعه حرفه ای است. حمایت سازمانی باید شامل بازخورد مستمر و ارزیابی عملکرد باشد. انگیزش شغلی تحت تاثیر عوامل درونی و محیطی قرار دارد. ترکیب خودکارآمدی و حمایت سازمانی باعث افزایش کیفیت آموزش و یادگیری می شود. این ترکیب همچنین موجب رضایت شغلی معلمان می گردد. مطالعات نشان می دهند که برنامه های توسعه حرفه ای می توانند خودکارآمدی و انگیزش شغلی را همزمان تقویت کنند. بنابراین، توجه به هر دو عامل برای اثربخشی اجرای برنامه درسی ضروری است. نتایج این مطالعه برای مدیران و سیاست گذاران آموزشی قابل استفاده است. توجه به انگیزش شغلی معلمان می تواند به تحقق اهداف آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تدریس ، حمایت سازمانی ، انگیزش شغلی ، اثربخشی برنامه درسی ، مرور کتابخانه ای