بررسی تاثیرمدیریت مدرسه بر کیفیت روابط اجتماعی و تعاملات دانش آموزان درمحیط آموزشی

در این پژوهش، هدف اصلی بررسی نقش و تاثیر مدیریت مدرسه بر کیفیت روابط اجتماعی و تعاملات دانش آموزان در محیط آموزشی است. مدیریت مدرسه به عنوان یکی از عوامل کلیدی در شکل دهی به فضای تربیتی و اجتماعی مدارس، می تواند زمینه ساز ارتقای همبستگی، همکاری و تعامل مثبت میان دانش آموزان باشد. روش پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی و با رویکرد پیمایشی انجام شده است. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران، معلمان و دانش آموزان گردآوری گردید. برای تحلیل مطالب، از مدل تحلیل محتوای کیفی و همچنین آزمون های آماری کمی (مانند تحلیل همبستگی و رگرسیون) استفاده شد تا رابطه میان سبک های مدیریتی و کیفیت روابط اجتماعی دانش آموزان مشخص گردد.نتایج نشان داد که مدیریت مشارکتی و دموکراتیک مدارس، بیشترین تاثیر مثبت را بر افزایش تعاملات سازنده، کاهش تعارضات بین فردی و تقویت روحیه همکاری در میان دانش آموزان دارد. در مقابل، مدیریت اقتدارگرایانه و تمرکز بیش از حد بر کنترل، منجر به کاهش اعتماد و محدود شدن روابط اجتماعی سالم می شود. در مجموع، یافته ها تاکید می کنند که سبک مدیریت مدرسه نه تنها بر عملکرد آموزشی بلکه بر کیفیت روابط اجتماعی و تعاملات دانش آموزان در محیط آموزشی اثرگذار است و می تواند به عنوان یک عامل تعیین کننده در بهبود فضای تربیتی مدارس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت مدرسه ، روابط اجتماعی ، دانش آموزان ، محیط آموزشی