بررسی میزان رضایت معلمان از نظام آموزشی و تاثیر آن بر کیفیت آموزش و پیشرفت دانش آموزان

نظام آموزشی به عنوان اصلی ترین رکن توسعه پایدار در هر جامعه ای شناخته می شود و معلمان در این میان نقش قلب تپنده این سیستم را ایفا می کنند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی دقیق و موشکافانه میزان رضایت شغلی معلمان از ساختار و کارکرد نظام آموزشی و تحلیل تاثیر مستقیم و غیرمستقیم این رضایت بر کیفیت تدریس و همچنین پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقاطع مختلف تحصیلی است که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد رضایت شغلی و پیشرفت تحصیلی محقق ساخته بود. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که همبستگی مثبت و معناداری میان مولفه های رضایت معلمان (شامل حقوق، مزایا، محیط کاری و منزلت اجتماعی) و کیفیت آموزش ارائه شده وجود دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که در مدارسی که معلمان از سطح رضایت بالاتری برخوردارند، میانگین نمرات و انگیزه تحصیلی دانش آموزان به طرز چشمگیری بالاتر است. این پژوهش اثبات می کند که هرگونه سرمایه گذاری در جهت بهبود وضعیت معیشتی و رفاهی معلمان، نه تنها هزینه بر نیست، بلکه سرمایه گذاری مستقیم بر آینده علمی کشور است. در نهایت، راهکارهایی جهت ارتقای سطح رضایت شغلی معلمان و بهبود فضای آموزشی ارائه گردید تا سیاست گذاران بتوانند با اتکا به این یافته ها، تصمیمات کارآمدتری اتخاذ نمایند.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، کیفیت آموزش ، پیشرفت تحصیلی ، نظام آموزشی ، معلم.