تحلیل چالش های نظام آموزش و پرورش در عصر فناوری و اطلاعات

با ورود ابزارها و منابع دیجیتال به مدارس، آموزش از محیطی محدود و سنتی به فضایی پویا، تعاملی و چندبعدی تبدیل شده است. فناوری امکان دسترسی دانش آموزان به منابع گسترده، شخصی سازی مسیر یادگیری و استفاده از روش های فعال و پروژه محور را فراهم کرده است، اما در عین حال شکاف مهارت های دیجیتال، عدم آمادگی معلمان و نابرابری در دسترسی به فناوری را به عنوان چالش های جدی مطرح کرده است. بسیاری از برنامه های آموزشی توانایی دانش آموزان در استفاده عملی از فناوری، توسعه مهارت های نرم و زندگی و تفکر انتقادی را پوشش نمی دهند. آموزش سواد رسانه ای، مهارت های پژوهشی و مدیریت اطلاعات در محیط های دیجیتال برای ارتقای توانایی دانش آموزان در تحلیل و استفاده موثر از اطلاعات ضروری است و فقدان آن موجب یادگیری سطحی و کاهش کیفیت آموزش می شود. معلمان دیگر تنها انتقال دهنده دانش نیستند و نقش آن ها به راهنمای یادگیری، تسهیل گر فعالیت های گروهی و ارائه بازخورد هدفمند تغییر یافته است. توانمندسازی معلمان در زمینه مهارت های دیجیتال، روش های تدریس فعال و ارزیابی هوشمند، زمینه ساز یادگیری فعال و توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان است. همچنین فناوری هایی مانند هوش مصنوعی، بازی های آموزشی و واقعیت افزوده امکان شخصی سازی یادگیری، افزایش انگیزش و مشارکت دانش آموزان و تجربه های یادگیری جذاب و کاربردی را فراهم کرده اند. طراحی نظام آموزش و پرورش هوشمند، منعطف و پاسخگو به تحولات فناوری ضرورت دارد. این نظام باید به عدالت آموزشی، دسترسی برابر به فناوری، امنیت اطلاعات، حفاظت از حریم شخصی دانش آموزان و آموزش مهارت های زندگی و نرم توجه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

نظام آموزش و پرورش ، فناوری و اطلاعات ، فعالیت های گروهی ، برنامه های آموزشی ، دانش آموزان