بررسی نقش رابطه مشاور–دانش آموز در فعال سازی نور و پلاستیسیته و بهبود تنظیم هیجان در محیط مدرسه

اهمیت رشد هیجانی و شناختی دانش آموزان در موفقیت تحصیلی و سلامت روانی آن ها بر هیچ پژوهشی پوشیده نیست، از این رو ایجاد روابط حمایتی و همدلانه میان مشاور و دانش آموز به عنوان یک عامل کلیدی مورد توجه قرار گرفت. دانش آموزانی که از حمایت مستمر و همدلانه مشاور بهره مند هستند، توانایی بیشتری در مدیریت هیجانات، مقابله با فشارهای تحصیلی و ارتقای عملکرد شناختی دارند. همچنین هماهنگی میان مدرسه و خانواده، با ارائه محیطی امن و حمایتگر، به تثبیت مهارت های هیجانی و شناختی کمک می کند و اثرگذاری مشاوره را افزایش می دهد. نقش فناوری های نوین و ابزارهای دیجیتال نیز در این پژوهش مورد توجه قرار گرفت. استفاده از نرم افزارهای آموزشی، بازی های تعاملی و پلتفرم های آنلاین امکان تمرین مهارت های هیجانی به شکل شخصی سازی شده و تعاملی را فراهم می آورد و بازخورد فوری به دانش آموز ارائه می دهد. این ابزارها ضمن افزایش انگیزه یادگیری، موجب تقویت خودآگاهی، خودکنترلی و انعطاف هیجانی دانش آموزان می شوند و توانایی آن ها را در مواجهه با موقعیت های چالش برانگیز تقویت می کنند. تفاوت های فردی دانش آموزان در پاسخ به حمایت مشاورانه، اهمیت طراحی رویکردهای شخصی سازی شده و منعطف را نشان داد. دانش آموزان با ویژگی های شخصیتی، سطح مهارت های هیجانی و تجربه های پیشین متفاوت، نیازمند راهبردهای متنوع برای بهره گیری از فرآیند مشاوره هستند. یافته های این تحقیق حاکی از آن است که تلفیق رویکردهای میان رشته ای، استفاده از تکنیک های مشاوره فردی و گروهی، مشارکت خانواده و بهره گیری از فناوری های نوین، چارچوبی جامع برای بهبود تنظیم هیجان و فعال سازی ظرفیت های عصبی دانش آموزان فراهم می کند و توانمندی های شناختی و هیجانی آن ها را در محیط مدرسه به شکل پایدار ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

مشاور ، دانش آموز ، فعال سازی ، نور ، پلاستیسیته ، تنظیم هیجان ، محیط مدرسه