چگونه توانستم علاقه دانش آموزان به درس قرآن را افزایش دهم؟

چکیده چکیده: علاقه و انگیزه دانش آموزان به درس قرآن یکی از مهم ترین عوامل موفقیت در یادگیری مفاهیم دینی و تقویت مهارت های اخلاقی و تربیتی آن ها است. بررسی وضعیت موجود نشان داد که بسیاری از دانش آموزان پایه سوم ابتدایی مدرسه میثم تمار به دلیل روش های تدریس سنتی و فعالیت های محدود آموزشی، تمایل کمتری به درس قرآن داشتند و مشارکت فعال در کلاس پایین بود. این اقدام پژوهی با هدف افزایش علاقه دانش آموزان به درس قرآن، به طراحی و اجرای راهکارهای خلاقانه و عملیاتی پرداخت. در این راستا از روش های فعال یاددهی–یادگیری، آموزش تعاملی، بازی های آموزشی، داستان پردازی و فعالیت های گروهی استفاده شد تا محیط کلاس جذاب تر و تعامل دانش آموزان با مفاهیم قرآن تقویت شود. جمع آوری شواهد شامل مشاهدات کلاس، تکالیف، پرسش و پاسخ ها و تحلیل رفتارهای مشارکتی دانش آموزان بود. نتایج نشان داد که اجرای روش های خلاقانه موجب افزایش انگیزه، مشارکت فعال، توجه به مفاهیم قرآن و تثبیت یادگیری شد. دانش آموزان با هیجان بیشتری در فعالیت ها مشارکت می کردند و توانستند مفاهیم اخلاقی و آموزشی قرآن را بهتر درک کنند. استفاده از روش های گروهی و تعاملی، علاوه بر افزایش علاقه، مهارت های اجتماعی، همکاری و تفکر انتقادی آن ها را نیز تقویت نمود. یافته ها حاکی از این است که طراحی فعالیت های جذاب و متنوع، بهره گیری از ابزارهای آموزشی نوین و ایجاد محیط یادگیری حمایتی می تواند اثر بسزایی در ارتقای علاقه و انگیزه دانش آموزان به درس قرآن داشته باشد و یادگیری پایدار را تقویت کند. این پژوهش می تواند الگویی عملی برای معلمان سایر مدارس فراهم آورد و راهکارهای قابل اجرا برای افزایش انگیزه و علاقه به درس قرآن ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها علاقه مندی ، درس قرآن ، یادگیری فعال ، مشارکت دانش آموزان