تاثیر روش های فعال (نمایش، بازی، گفت وگو) در آموزش درس فارسی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 83

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_2021

تاریخ نمایه سازی: 13 دی 1404

چکیده مقاله:

چکیده :یادگیری زبان فارسی به عنوان زبان ملی و ابزار اصلی ارتباط در زندگی اجتماعی و آموزشی کودکان، یکی از مهم ترین ارکان رشد شناختی، زبانی و اجتماعی آن ها محسوب می شود. با این وجود، مطالعات و مشاهدات میدانی نشان می دهد که روش های سنتی آموزش، از جمله آموزش صرفا حافظه محور و معلم محور، غالبا موجب کاهش انگیزه، مشارکت پایین و یادگیری سطحی دانش آموزان می شوند. در این راستا، استفاده از روش های فعال یاددهی–یادگیری نظیر نمایش، بازی و گفت وگو، به عنوان راهکارهایی نوین و اثربخش برای بهبود کیفیت آموزش فارسی مطرح شده اند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر سه روش فعال مذکور بر افزایش انگیزه، مشارکت فعال، مهارت های زبانی، تفکر خلاق و یادگیری پایدار دانش آموزان دوره ابتدایی است. روش «نمایش» با ایجاد موقعیت های عملی و ارائه محتوا به صورت نمایشی، امکان درگیر شدن چندحسی و هیجانی دانش آموزان با متن را فراهم می کند و در نتیجه، فهم عمیق تر و یادگیری پایدارتر مفاهیم فارسی را تقویت می نماید. «بازی» نیز با بهره گیری از جنبه های سرگرمی، رقابت سالم و یادگیری مشارکتی، انگیزه درونی دانش آموزان را افزایش داده و به تثبیت واژگان، تقویت مهارت های خواندن و نوشتن و افزایش تعامل اجتماعی کمک می کند. در نهایت، «گفت وگو» با فراهم کردن فضایی برای بیان عقاید، استدلال و شنیدن دیدگاه های دیگران، نقش مهمی در رشد مهارت های کلامی، تفکر انتقادی و تعامل اجتماعی ایفا می کند. نتایج مطالعات پیشین و داده های میدانی نشان می دهد که استفاده ترکیبی و هدفمند از این روش ها، ضمن افزایش کیفیت یادگیری، موجب بهبود انگیزه تحصیلی، کاهش اضطراب کلاسی، ارتقای مهارت های ارتباطی و افزایش یادگیری فعال و پایدار می شود. علاوه بر این، روش های فعال یادگیری امکان تقویت مهارت های چندجانبه دانش آموزان، از جمله توانایی شنیداری، گفتاری، خواندن و نوشتن را فراهم ساخته و در ارتقای اعتمادبه نفس و علاقه به درس فارسی نقش موثری دارند.با توجه به این یافته ها، پژوهش حاضر بر ضرورت تغییر رویکرد معلمان نسبت به روش های سنتی و استفاده هدفمند از روش های فعال یادگیری تاکید دارد و پیشنهاد می کند که این روش ها به ویژه در دوره ابتدایی به صورت سیستماتیک، تلفیقی و مستمر به کار گرفته شوند تا یادگیری زبان فارسی تبدیل به فرآیندی پویا، مشارکتی، خلاقانه و معناگرا گردد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

مهسا شیرین زاده

• دانشجوی کارشناسی رشته آموزش ابتدایی - دانشگاه فرهنگیان علامه طباطبایی ارومیه، مقطع ابتدایی، محل خدمت:آذربایحان غربی – نقده

فاطمه منافی

• دانشجوی کارشناسی رشته آموزش ابتدایی - دانشگاه فرهنگیان علامه طباطبایی ارومیه، مقطع ابتدایی، محل خدمت:آذربایحان غربی – نقده

زهرا پیری

• دانشجوی کارشناسی رشته آموزش ابتدایی - دانشگاه فرهنگیان علامه طباطبایی ارومیه، مقطع ابتدایی، محل خدمت:آذربایحان غربی – نقده

رقیه مقدم

دکترای زبان و ادبیات فارسی مدرس دانشگاه فرهنگیان ، آذربایجان غربی - ارومیه