سواد هوش مصنوعی معلمان آینده: الزامات، موانع و راهبردهای توسعه در برنامه های تربیت معلم

سواد هوش مصنوعی ابتدایی ترین و حیاتی ترین شایستگی معلمان آینده در عصر تحول دیجیتال به شمار می رود. سواد هوش مصنوعی در برنامه های تربیت معلم به دلیل رشد سریع فناوری، کمبود محتوای درسی مرتبط، ناتوانی مدرسان و مقاومت فرهنگی از کمیت و کیفیت مناسبی برخوردار نمی باشد. همین امر توسعه شایستگی های معلمان را با چالش های اساسی روبرو می سازد. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی الزامات، موانع و راهبردهای توسعه سواد هوش مصنوعی در برنامه های تربیت معلم است. این پژوهش توصیفی-تحلیلی است. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از تحلیل محتوای کیفی اسناد برنامه درسی، پرسشنامه محقق ساخته و آمار توصیفی (میانگین و درصد) در نرم افزار SPSS استفاده شده است. نتایج میانگین شاخص های پژوهش نشان می دهد که سواد هوش مصنوعی برنامه های تربیت معلم براساس رتبه بندی UNESCO، در شرایط غیرقابل قبول قرار گرفته است. به طوری که بعد مفهومی با امتیاز ۴۷.۹۱ نامناسب ترین و بعد کاربردی با امتیاز ۵۶.۵۵ مناسب ترین می باشد. دوره های پایه بیشترین کمبود محتوای AI، ابزارها و ارزیابی را دارند؛ کارشناسی در مفهومی و کارشناسی ارشد در کاربردی ضعیف ترین امتیاز را کسب کردند.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، راهبردهای توسعه ، تربیت معلمان