اثر یادگیری بازی محور بر رشد مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان

یادگیری بازی محور به عنوان یک رویکرد آموزشی نوین، به طور فزاینده ای مورد توجه پژوهشگران تعلیم و تربیت و روان شناسی رشد قرار گرفته است. این رویکرد با ایجاد محیط های تعاملی، انگیزشی و فعال، زمینه ای برای تقویت مهارت های اجتماعی و هیجانی کودکان و نوجوانان فراهم می آورد. در این مقاله مروری، پژوهش های مختلف منتشرشده در دهه های اخیر بررسی شده و اثرات یادگیری بازی محور بر ابعاد مختلف رشد اجتماعی، مانند توانایی همکاری، حل تعارض و مهارت های ارتباطی، و همچنین رشد هیجانی، شامل خودآگاهی هیجانی، کنترل احساسات و همدلی، تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد که بازی های ساختاریافته و تعاملی، با ترکیب چالش های شناختی و اجتماعی، باعث تقویت مهارت های هیجانی و اجتماعی می شوند و در برخی مطالعات، اثرات ماندگاری بر رفتارهای اجتماعی کودکان مشاهده شده است. علاوه بر این، ویژگی های طراحی بازی، نحوه هدایت مربی و زمینه فرهنگی اجرا، به عنوان عوامل تعیین کننده در اثربخشی این روش شناسایی شده اند. بررسی نتایج پژوهش ها همچنین نشان می دهد که بازی محور نه تنها مهارت های فردی را تقویت می کند، بلکه محیط یادگیری گروهی را نیز بهبود می بخشد و مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش می دهد. در نهایت، این مقاله با جمع بندی شواهد موجود، راهکارهایی برای بهبود طراحی برنامه های آموزشی بازی محور ارائه می دهد و به شکاف های پژوهشی فعلی اشاره می کند تا مسیر تحقیقات آتی روشن تر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری بازی محور ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های هیجانی ، رشد کودکان ، آموزش تعاملی.