آشنایی با دوخت پایدار و آموزش آن در هنرستان های فنی و حرفه ای

در دهه های اخیر، دغدغه های زیست محیطی و اجتماعی منجر به رشد مفهومی تحت عنوان «دوخت پایدار» در صنعت مد و پوشاک شده است؛ مفهومی که فراتر از انتخاب پارچه های طبیعی رفته و شامل فرآیندهای تولید، مصرف آگاهانه و کاهش ضایعات نساجی نیز می شود. با توجه به نقش کلیدی آموزش در ترویج این نگرش، گنجاندن محتوای مرتبط با دوخت پایدار در برنامه های آموزشی هنرستان های فنی و حرفه ای، به ویژه در رشته طراحی و دوخت، اهمیتی دوچندان پیدا کرده است. این مقاله ضمن معرفی اصول دوخت پایدار، به بررسی ضرورت و چگونگی آموزش آن در هنرستان ها پرداخته و تجربیات بین المللی و منابع علمی معتبر را مورد تحلیل قرار می دهد. همچنین، موانع و فرصت های موجود در نظام آموزش فنی وحرفه ای ایران برای پذیرش چنین رویکردی بررسی شده و پیشنهادهایی جهت بومی سازی آموزش دوخت پایدار ارائه می گردد. هدف مقاله ارتقاء آگاهی مربیان و سیاست گذاران آموزشی درباره اهمیت دوخت پایدار، و ارائه راهکارهایی عملی برای ورود این مفهوم به فضای آموزش متوسطه تخصصی است. یافته ها نشان می دهد که آموزش پایدار در دوخت، می تواند نه تنها به توسعه حرفه ای هنرجویان بلکه به تحقق توسعه پایدار در صنعت نساجی ایران کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

دوخت پایدار ، آموزش فنی و حرفه ای ، طراحی و دوخت ، توسعه پایدار ، آموزش نساجی