کاربرد حسابداری تورمی در دوران بی ثباتی اقتصادی :مطالعه ی موردی کشورهای دارای تورم بالا

بی ثباتی های اقتصادی و افزایش نرخ تورم، یکی از چالش های اساسی نظام های مالی و گزارشگری حسابداری در بسیاری از کشورهای در حال توسعه و دارای تورم بالا به شمار می رود. در چنین شرایطی، حسابداری مبتنی بر بهای تمام شده تاریخی قادر به ارائه تصویری واقعی از وضعیت مالی و عملکرد واحدهای اقتصادی نبوده و تصمیم گیری استفاده کنندگان صورت های مالی را با انحراف مواجه می سازد. حسابداری تورمی به عنوان یکی از رویکردهای جایگزین، با تعدیل آثار تغییر سطح عمومی قیمت ها، تلاش می کند اطلاعات مالی مربوط تر و قابل اتکاتری ارائه دهد. هدف این پژوهش بررسی کاربرد حسابداری تورمی در دوران بی ثباتی اقتصادی با تمرکز بر مطالعه موردی کشورهای دارای تورم بالا است. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با بهره گیری از مطالعات اسنادی، گزارش های نهادهای بین المللی و تجارب کشورهایی نظیر آرژانتین، ونزوئلا و ترکیه انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری حسابداری تورمی می تواند منجر به بهبود شفافیت اطلاعات مالی، افزایش قابلیت مقایسه صورت های مالی، و کاهش آثار گمراه کننده تورم بر سود و سرمایه گزارش شده شود. با این حال، چالش هایی نظیر پیچیدگی محاسبات، هزینه های اجرایی و نبود استانداردهای الزام آور در برخی کشورها، اجرای موثر آن را محدود می سازد. نتایج این مطالعه می تواند برای سیاست گذاران، تدوین کنندگان استانداردهای حسابداری و استفاده کنندگان صورت های مالی در اقتصادهای تورمی مفید واقع شود.

کلیدواژه ها:

حسابداری تورمی ، تورم بالا ، بی ثباتی اقتصادی ، گزارشگری مالی ، تعدیل صورت های مالی