تبیین «مدارس سبز» و تاثیر آن بر نهادینه سازی سواد محیط زیستی در دانش آموزان

در هزاره سوم، بحران های زیست محیطی از قبیل تغییر اقلیم، کمبود منابع آبی و فرسایش خاک، از یک چالش اکولوژیک به یک بحران وجودی برای تمدن بشری تبدیل شده اند. در این میان، نظام های آموزشی به عنوان کانون اصلی فرهنگ سازی، نقش بی بدیلی در تربیت نسل آینده دارند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی مفهوم «مدارس سبز» (Green Schools) و تاثیر آن بر ارتقای «سواد محیط زیستی» و «مسئولیت پذیری اجتماعی» دانش آموزان تدوین شده است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی با رویکرد تطبیقی است که با مرور گسترده اسناد بین المللی و تجارب کشورهای پیشرو (نظیر آلمان، ژاپن و فنلاند) انجام پذیرفته است. یافته ها نشان می دهد که مدرسه سبز تنها یک ساختمان مجهز به پنل خورشیدی نیست، بلکه یک «زیست بوم تربیتی» است که در آن برنامه درسی، مدیریت منابع و فرهنگ سازمانی در هم افزایی کامل برای درونی سازی ارزش های توسعه پایدار عمل می کنند. نتایج حاکی از آن است که اجرای این الگو در ایران، نیازمند گذار از «آموزش نظری محیط زیست» به «یادگیری عمل گرا و طبیعت محور» است. همچنین موانعی همچون تمرکزگرایی در برنامه درسی و کمبود بودجه سرانه مدارس، به عنوان چالش های اصلی شناسایی شدند.

کلیدواژه ها:

مدارس سبز ، سواد محیط زیستی ، توسعه پایدار ، مدیریت سبز ، آموزش و پرورش تطبیقی ، دانشگاه فرهنگیان.