مقایسه راهبردهای مقابله ای، تنیدگی زندگی و اختلال روان تنی در دانشجویان دختر و پسر علوم پزشکی غرب استان مازندران

پژوهش حاضر با هدف مقایسه راهبردهای مقابله ای، تنیدگی و اختلال روان تنی در دانشجویان دختر و پسر علوم پزشکی غرب استان مازندران انجام گرفت. روش پژوهش یک مطالعه توصیفی-مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانشجویان رشته های علوم پزشکی غرب استان مازندران(دانشگاه،آزاد اسلامی واحد تنکابن و دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس) در سال تحصیلی۱۴۰۲به تعداد ۶۰۳ نفرتشکیل دادند؛ از بین این افراد ۱۲۴ نفر(۶۲دختر و۶۲پسر) به روش نمونه گیری در دسترس پس از احراز شرایط ورود به پژوهش انتخاب شدند. پرسشنامه هایی که جهت جمع آوری اطلاعات از گروه نمونه در نظر گرفته شدند عبارت بودند از: پرسشنامه راهبردهای مقابله با تنیدگی اندلر و پارکر(۱۹۹۰)، پرسشنامه ی تنیدگی بک (۲۰۰۳) و پرسشنامه علائم روان تنی لاکورت (۲۰۱۳) . برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از تحلیل کواریانس به کمک نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد دانشجویان پسردر مقایسه با دانشجویان دختر از راهبردهای هیجان مدار بیشتری استفاده می کنند( ۰۵/۰>P؛ ۳۲/۵=۱۲۲و۱F). از طرفی، تفاوت بین میزان استفاده از راهبرد مساله مدار (۰۵/۰P؛ ۷۴۳/۰=۱۲۲و۱F) در دو گروه از نظر اماری معنی دار نبود. همچنین مشاهده شد که بین دانشجویان دختر و پسر علوم پزشکی از لحاظ میزان تنیدگی های زندگی آمار معنی داری وجود دارد (۰۱/۰>P؛ ۹۹/۱۹=۱۲۲و۱F) و میزان تنیدگی های زندگی در دانشجویان دختر علوم پزشکی بیشتر از دانشجویان پسر است. به علاوه بین دانشجویان دختر و پسر علوم پزشکی از لحاظ میزان اختلال روان تنی تفاوت آماری معنی داری وجود دارد (۰۵/۰>P؛ ۴۲/۴=۱۲۲و۱F). و میزان اختلال های روان تنی در دانشجویان دختر علوم پزشکی بیشتر از دانشجویان پسر است.

کلیدواژه ها:

راهبردهای مقابله ای ، تنیدگی ، اختلالات روان تنی