تحلیل نقش اضطراب امتحان و کمال گرایی در سطح انگیزش دانش آموزان

اضطراب امتحان و کمال گرایی از جمله عوامل روان شناختی تاثیرگذار بر عملکرد تحصیلی و سطح انگیزش دانش آموزان هستند. اضطراب امتحان می تواند باعث کاهش تمرکز، افت عملکرد تحصیلی، و کاهش انگیزه درونی شود، در حالی که کمال گرایی بسته به نوع آن (سازگارانه یا ناسازگارانه) ممکن است نقش تقویتی یا تضعیف کننده بر انگیزش دانش آموزان داشته باشد. هدف این مقاله تحلیل رابطه میان اضطراب امتحان و کمال گرایی با انگیزش دانش آموزان در فرآیند یادگیری است. در این راستا، از پژوهش های معتبر داخلی و خارجی استفاده شده تا نشان داده شود که اضطراب امتحان بالا اغلب با کاهش انگیزش درونی و افزایش انگیزش بیرونی همراه است؛ حال آنکه کمال گرایی سازگارانه می تواند به افزایش انگیزش درونی منجر شود. همچنین، تاثیرات هم زمان این دو متغیر بر نوع و میزان انگیزش مورد توجه قرار گرفته و مشخص شد که ترکیب اضطراب بالا با کمال گرایی ناسازگارانه می تواند منجر به افت انگیزش تحصیلی شود. نتایج بررسی ها نشان می دهند که درک عمیق تری از تعامل این دو متغیر می تواند به طراحی مداخلات آموزشی و روان شناختی اثربخش برای ارتقای انگیزش دانش آموزان منجر شود. در پایان، پیشنهاداتی برای معلمان، مشاوران و برنامه ریزان آموزشی جهت کاهش اضطراب امتحان و مدیریت کمال گرایی در محیط های آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، کمال گرایی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ، روان شناسی تربیتی