نقش فضای آموزشی و محیط یادگیری در شکوفایی خلاقیت دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی عمیق و همه جانبه نقش فضای آموزشی و محیط یادگیری در شکوفایی خلاقیت دانش آموزان انجام شده است. در جهان پویا و پیچیده امروز، نظام های آموزشی از تمرکز صرف بر انتقال دانش عبور کرده و به سمت پرورش مهارت های تفکر عالی، به ویژه خلاقیت، حرکت کرده اند. این مقاله مروری با بررسی ادبیات گسترده در حوزه های علوم تربیتی، روان شناسی محیط و معماری مدارس، تلاش می کند تا ارتباط میان مولفه های فیزیکی و روانی محیط یادگیری را با ابعاد مختلف خلاقیت تبیین کند. نتایج حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که محیط های یادگیری تنها به عنوان بسترهای فیزیکی عمل نمی کنند، بلکه به مثابه معلم سوم، تاثیر مستقیمی بر انگیزش، کنجکاوی و تخیل دانش آموزان دارند. فضاهای انعطاف پذیر، غنی از محرک های بصری و دارای قابلیت تعامل، امکان بروز تفکر واگرا را فراهم می آورند. همچنین، جو روانی حاکم بر کلاس، شامل امنیت روانی، حمایت عاطفی معلم و تشویق به ریسک پذیری، نقش بسزایی در تبدیل پتانسیل های بالقوه خلاق به رفتارهای نوآورانه ایفا می کند. این پژوهش نشان می دهد که تلفیق معماری نوین مدارس با پداگوژی های فعال و دانش آموزمحور، می تواند بستر لازم برای پرورش نسل آینده ای خلاق و مسئله گشا را فراهم آورد و لزوم بازنگری در طراحی مدارس و شیوه های مدیریت کلاس را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

فضای آموزشی ، محیط یادگیری ، خلاقیت ، شکوفایی استعداد ، تفکر واگرا