نقش اخلاق حرفه ای معلمان در بهره گیری از هوش مصنوعی در فرایند تدریس

پیشرفت سریع فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، تغییرات چشمگیری در فرایندهای آموزشی ایجاد کرده است و امکان شخصی سازی یادگیری، ارزیابی هوشمند و ارائه بازخوردهای فوری به دانش آموزان را فراهم می کند. این تحول فرصت های بی سابقه ای برای ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری ایجاد کرده، اما هم زمان با مخاطرات اخلاقی و تربیتی نیز همراه است. معلمان به عنوان عناصر کلیدی در نظام آموزشی، نقش محوری در استفاده صحیح و موثر از هوش مصنوعی دارند و رفتار حرفه ای آنان تعیین کننده چگونگی اثرگذاری فناوری بر یادگیرندگان است. رعایت اخلاق حرفه ای شامل اصولی مانند عدالت آموزشی، احترام به کرامت انسانی، مسئولیت پذیری، امانت داری علمی و حفظ حریم خصوصی دانش آموزان، می تواند بهره گیری از هوش مصنوعی را در مسیر توسعه مثبت و انسانی هدایت کند. عدم توجه به این اصول ممکن است به تبعیض الگوریتمی، وابستگی بیش از حد دانش آموزان به فناوری، کاهش تعامل انسانی و تهدید حریم خصوصی منجر شود. این مقاله با روش توصیفی–تحلیلی به بررسی نقش اخلاق حرفه ای معلمان در بهره گیری از هوش مصنوعی در فرایند تدریس می پردازد و ضمن تبیین فرصت ها، چالش ها و پیامدهای اخلاقی ناشی از استفاده ناصحیح از فناوری های هوشمند، راهکارهایی برای استفاده مسئولانه و موثر ارائه می دهد. هدف اصلی پژوهش، روشن ساختن اهمیت آموزش اخلاق حرفه ای برای معلمان در دوران تحول دیجیتال و فراهم آوردن زمینه ای برای بهبود کیفیت تدریس هوشمند است.(حسینی، ۱۳۹۹؛ شریفی، ۱۴۰۱؛ قاسمی، ۱۴۰۰)

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، هوشمند ، تعامل انسانی ، حریم خصوصی ، شخصی سازی شده