نقش معلم در پرورش مهارت های زندگی در دانش آموزان دوره ابتدایی

آموزش ابتدایی به عنوان نخستین و بنیادی ترین مرحله از نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت، نگرش ها، مهارت های اجتماعی و توانمندی های شناختی کودکان ایفا می کند. در این میان، معلم به عنوان عنصر کلیدی در فرآیند یاددهی-یادگیری، نقشی فراتر از انتقال صرف دانش دارد و به مثابه تسهیل گر، مربی، الگو و مشاور عمل می کند. پژوهش های متعدد داخلی و بین المللی نشان می دهند که کیفیت عملکرد معلم، بیش از هر عامل دیگری، بر موفقیت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان تاثیرگذار است. این مقاله با هدف بررسی نقش معلم در ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی، به تحلیل ابعاد مختلف این نقش از جمله روش های تدریس، تعامل با دانش آموزان، شناسایی استعدادها، ایجاد انگیزه و مدیریت کلاس پرداخته و اهمیت توانمندسازی حرفه ای معلمان را مورد تاکید قرار می دهد.در این راستا، چالش های متعددی که معلمان ابتدایی با آن مواجه اند نیز بررسی شده است؛ از جمله کمبود منابع آموزشی، تراکم بالای کلاس ها، فشارهای اداری، انتظارات والدین و نیاز به آموزش های ضمن خدمت. این چالش ها نه تنها بر کیفیت تدریس تاثیر منفی می گذارند، بلکه می توانند انگیزه و رضایت شغلی معلمان را نیز کاهش دهند. مقاله حاضر با بهره گیری از ۱۵ منبع علمی معتبر، از جمله پژوهش های منتشرشده در مجلات تخصصی داخلی و بین المللی، گزارش های سازمان های جهانی مانند یونسکو و OECD، و نظریه های صاحب نظرانی چون جان هتی، مایکل فولن و لیندا دارلینگ-هموند، به ارائه راهکارهایی برای ارتقای جایگاه حرفه ای معلمان و بهبود کیفیت آموزش در دوره ابتدایی می پردازد.در نهایت، یافته های این مقاله نشان می دهند که سرمایه گذاری در آموزش و توانمندسازی معلمان ابتدایی، یکی از موثرترین راهبردها برای ارتقای کیفیت نظام آموزشی است. فراهم سازی فرصت های یادگیری حرفه ای، حمایت های روانی و مالی، کاهش نسبت دانش آموز به معلم، و استفاده از فناوری های نوین آموزشی، از جمله راهکارهایی هستند که می توانند نقش معلم را در فرآیند آموزش تقویت کنند. این مقاله تاکید می کند که بدون توجه به نیازها و ظرفیت های معلمان، دستیابی به اهداف کلان آموزشی و تربیت نسلی خلاق، مسئول و توانمند، امکان پذیر نخواهد بود.

کلیدواژه ها:

کیفیت آموزش ، روش های تدریس ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال