تاثیر رویکرد تعامل محور بر توسعه مهارت های اجتماعی و ارتباطی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رویکرد تعامل محور در تدریس بر رشد مهارت های اجتماعی و ارتباطی دانش آموزان انجام شده است. در سال های اخیر، تغییر رویکردهای آموزشی از الگوهای سنتی و معلم محور به سمت روش های فعال و یادگیرنده محور، به یکی از اولویت های اساسی نظام های آموزشی تبدیل شده است. رویکرد تعامل محور با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان، گفت وگو، کار گروهی و تعامل دوسویه میان معلم و یادگیرندگان، زمینه ای مناسب برای یادگیری عمیق و معنادار فراهم می سازد. این پژوهش از نوع مروری بوده و به بررسی منابع علمی، مقالات پژوهشی و مطالعات داخلی مرتبط با موضوع پرداخته است. برای این منظور، پایگاه های اطلاعاتی معتبر مورد جست وجو قرار گرفت و مقالات مرتبط بر اساس معیارهای مشخص انتخاب و تحلیل شدند. نتایج بررسی ها نشان می دهد که استفاده از رویکرد تعامل محور، نقش موثری در بهبود مهارت های ارتباطی دانش آموزان از جمله گفت وگوی موثر، گوش دادن فعال، اعتمادبه نفس در بیان نظر و احترام به دیدگاه دیگران دارد. همچنین این رویکرد موجب تقویت مهارت های اجتماعی نظیر همکاری، مسئولیت پذیری، همدلی و حل تعارض می شود. افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های گروهی و بهبود نگرش آن ها نسبت به یادگیری از دیگر نتایج مهم این رویکرد است. در نهایت، یافته ها حاکی از آن است که موفقیت در اجرای رویکرد تعامل محور مستلزم آمادگی حرفه ای معلمان، حمایت مدیریتی و ایجاد فضای آموزشی پویا و مشارکتی است. توجه به این رویکرد می تواند گامی موثر در جهت ارتقای کیفیت آموزش و تربیت همه جانبه دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

تدریس ، رویکرد تعامل محور ، یادگیری مشارکتی ، بحث گروهی ، ایفای نقش ، مهارت های اجتماعی و ارتباطی